Saturday 3 December 2016
کنسرت عماد طالب زاده
کد خبر : 721
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۱۵:۳۸
بازدید

ما شغل تولید میکنیم اما حمایت نمی شویم

رادیو پارسی – پریا حیرتی : همواره در موسیقی طی سالهای گذشته واژه ای تحت عنوان «مدیر برنامه» دهان به دهان می چرخد. کمتر پیش می آید این واژه در جای مناسبش ادا شود و این بهترین بهانه است برای پرداختن به موضوعی که طی سالیان اخیر در حاشیه قرار گرفته است. احسان حاجیان سالهاست مدیریت برنامه های سیروان خسروی را بر عهده دارد. عملکرد قابل دفاع […]

رادیو پارسی – پریا حیرتی : همواره در موسیقی طی سالهای گذشته واژه ای تحت عنوان «مدیر برنامه» دهان به دهان می چرخد. کمتر پیش می آید این واژه در جای مناسبش ادا شود و این بهترین بهانه است برای پرداختن به موضوعی که طی سالیان اخیر در حاشیه قرار گرفته است. احسان حاجیان سالهاست مدیریت برنامه های سیروان خسروی را بر عهده دارد. عملکرد قابل دفاع او طی این سالها بهترین بهانه بود تا پای صحبت های جنجالی او بنشینیم.

 

– دانشجو مهندسی متالوژی چرا سر از موسیقی درآورد؟

من سال ۸۰ و ۸۳ در مقطعی کوتاه مدیر فروش شرکت «رولند» بودم. شرکت «رولند» یکی از شرکت های وارد کننده نرم افزارهای موسیقی، افکت های گیتار الکتریک و سخت افزار های استودیویی بود. از سال ۷۶ من گیتار زدن را آغاز کرده بودم و با موسیقی بیگانه نبودم. کار در این شرکت هم باعث شد که کمی تخصص در زمینه موسیقی پیدا کنم. سال ۸۴ مدیر اجرایی استودیو «آوای ماندگار پارس» شدم و از آن جا بود که به طور حرفه ای وارد موسیقی شدم.

 

– زمانی که شما وارد موسیقی شدید، مثل الان تعداد خواننده ها زیاد نبود، با چه هدفی وارد شغلی شدید که آینده اش معلوم نبود؟

من قرار نبود حرفه ای این کار را انجام بدهم. در کنار دانشگاه و تحصیل می خواستم در اوقات بیکاری، موسیقی کار کنم. زمان هایی که کلاس نداشتم، استودیو می رفتم. رخ دادن خیلی از اتفاقها بدون برنامه ریزی است و از قبل نمی توانیم آن ها را پیش بینی کنیم. آن زمان ارشاد برای مجوز دادن به استودیو ها بازرس نداشت و برای اخذ مجوز استودیو به ارشاد رفتم و در کوتاه ترین زمان مجوز را گرفتم. بعد از آن هم برای مجوز آلبوم دوستانم به ارشاد رفتم و کم کم پایم به دفتر موسیقی وزارت ارشاد باز شد. کارها خیلی سریع پیش می رفت و من در موسیقی باقی ماندم. آشنایی با «نادر مسچی» باعث شد که من با شرکت «ایران گام» شروع به همکاری کنم و آقای «صدرالدین حسین خانی» مسئولیت گرفتن محوزهای آن شرکت را به من سپرد. این مسئولیت باعث شد که با خوانندگان زیادی آشنا بشوم. از جمله گروه سون، رضا صادقی، محمد علیزاده و سیروان خسروی. مجوز آلبوم های این خوانندگان را اخذ کردم. دانشگاهم تمام شد بود و من به یک بار دیدم که موسیقی شغل من شده و از آن لذت می برم و نمی توانم از آن جدا شوم. اما بیشترین دلیل ماندن من در موسیقی «سیروان خسروی» بود.

 

– اولین آلبومی که برایش مجوز گرفتید، برای کدام خواننده بود؟

خواننده ای به نام «کامران ابراهیمی»  که در کیش فعالیت می کرد. «بهنام ابطحی» و «امیر فتحی» برایش آلبومی تولید کرده بودند که من مجوز آن آلبوم را اخذ کردم. «کامران ابراهیمی»  هنوز هم در کیش در حال اجرای موسیقی است.

 

  این مدت سعی کردید، خوانندگی را هم تجربه کنید؟

اوایل در استودیو وقتی تنظیم کننده ها کار هایشان را می آوردند به عنوان اتود و شاهد صدای خواننده می خواندم. چند بار هم وسوسه شدم که این را تجربه کنم. اما هیچ وقت حرفه ای سمتش نرفتم. بدم نمی آمد اما خیلی به خوانندگی علاقه نداشتم.

 

– از زمانی که وارد این بازار شدید، سعی کردید تغییری ایجاد کنید؟

من اولین کار حرفه ای که در زمینه تولید آلبوم انجام دادم، آلبوم «شایعه» با صدای «نادر مسچی» بود. سعی کردم غالب آلبوم را عوض کنم و بعد از این آلبوم، تغییری بزرگ در آلبوم های تولیدی شرکت «ایران گام» رخ داد. من در این آلبوم علاوه بر پیگری مجوز، بر روی تولید هم نظارت داشتم. مدیر تولید و مدیر اجرایی آن آلبوم هم بودم. سعی کردیم با هم فکری هم کاری متفاوت انجام دهیم و این آلبوم اولین آلبوم دی جی پک شد. همراه با CD یک دفترچه تصاویر خواننده هم ارائه می شد. عکس کاور آلبوم هم نسبت به آلبوم های آن زمان تفاوت زیادی داشت. از همان ابتدا کارم سعی کردم کارهای نو انجام بدهم. دوست داشتم خوانندگانی که با هم همکاری داریم به جایی که لیاقتشان است و در خور شخصیتشان، برسند. اما خیلی وقت ها به خاطر محدودیت ها نتوانستم ایده هایی که در ذهنم هست را عملی کنم.

در کنسرت های سال های ۸۸-۹۰ هم همیشه سعی کردم متفاوت عمل کنم. هنوز هم در زمینه تولید و اجرا سعی دارم متفاوت باشم.

 

– اولین بار نام «مدیر اجرایی» را در آلبوم های شرکت «ایران گام» دیدیم، چه ایده ای پشت این سمت بود؟

من هیچ وقت دنبال سمت و عنوان نبودم. همیشه اعلام کردم شاگرد آقای حسین خانی هستم و از ایشان درس های زیادی آموختم. از تجربه افرادی که قبل تر از من وارد این بازار شدن استفاده کردم. اما تا آن زمان کار ما تعریفی نداشت. آلبوم های قبل از سال ۸۶ روی کاورشان نوشته بودند به اهتمام یا به کوشش که من این واژه ها را به واژه مدیر اجرایی تغییر دادم.

 

چه برنامه ریزی هایی در ذهنتان بود؟ تا به حال چند درصد آن برنامه ها عملی شده؟

انسان ها خیلی ایده های رویایی در ذهنشان دارند، اما عملی کردن این ایده ها کمی دشوار است. از لحاظ اجرایی من ۲۰% ایده هایم را عملی کردم. اما از لحاظ مارکتینگ ۱۰۰ عملی کردم. سال ۸۳ وقتی در ماشین آلبوم «غریبه» با صدای «فریدون آسرایی» را گوش می دادم. صدای خواننده و کیفیت موسیقی برایم لذت بخش بود. «بهروز صفاریان» که در این آلبوم فوق العاده عمل کرده بود. تولید همچین آلبومی در مارکت ایران بی نظیر بود. «تو خیال کردی بری» سیروان را گوش دادم برایم عجیب بود که در ایران موسیقی به روز دنیا را گوش می دهیم. دیدن این خوانندگان از نزدیک، فانتزی زندگی من بود. روزی که در کنسرت سال ۹۰ فریدون آسرایی به عنوان مدیر اجرایی معرفی شدم، به هدفی که درذهنم بود رسیدم. یک روز دیدن از نزدیک این افراد برایم آرزو بود ولی حالا برگزار کننده کنسرت هایشان شده بودم. زمانی هم که مدیر برنامه سیروان خسروی شدم رویایم عملی شد. بارها هم به سیروان و بهروز صفاریان گفتم که شما یک زمانی برای من بهترین بودید. امیدوارم از لحاظ اجرایی هم به ۱۰۰% برسم اما بعید می دانم. چون امکاناتمان خیلی کم است. اما همیشه سعی کردم در کارم بهترین باشم. هم در مدیریت، هم در برگزاری کنسرت و هم درارائه دادن آلبوم و قطعات موسیقی.

 

– بهتر نیست بگوییم به خاطر علاقه تان به سمت موسیقی آمدید؟

بله. یادم هست خیلی وقت ها کلاس های دانشگاه را نمی رفتم که زمان بیشتری در استودیو باشم. موسیقی را واقعا دوست داشتم و از بچگی به آن علاقه مند بودم.

 

– اصولا مدیر برنامگی در ایران معنا دارد؟

چند سالی است که معنا پیدا کرده است. از زمانی که که اجرای کنسرت ها بیشتر شده، مدیر برنامگی هم به عنوان یک شغل معنا پیدا کرده است. اما هنوز به معنایی که در مارکت بین المللی دارد، نرسیدیم. تفاوت بسیار است و ما نتوانستیم وظایف یک مدیر برنامه خوب را به طور کامل پیاده کنیم.

 

– از شرایط مدیر برنامه های خوانندگان خارجی خبر دارید؟

به بحث های قراردادی کاری ندارم چون بستگی مستقیم به شرایط کشور و فرهنگ دارد. اتفاق هایی که در این جا برای ما رخ می دهد متفاوت است. در ایران امکانات سخت افزاری نداریم. در خارج از ایران یک خواننده تور کنسرت های جهانی برگزار می کند و در ایران یک خواننده در یک سال ۲۰ سانس فقط در یک شهر و در یک سالن با همان امکانات گذشته کنسرت اجرا می کند. ما سالن با ظرفیت بالا نداریم. در تهران که پایتخت است برای اجرای یک کنسرت بزرگ فقط ۲ سالن داریم که فقط در یکی از آن ها می توانیم کنسرت پاپ داشته باشیم.  در شهرستان ها که اوضاع بدتر است. خیلی از شهرستان ها اتاق بک استیج برای استراحت خواننده و گروه ندارد. حتی سرویس بهداشتی که کمترین امکانات است را هم ندارد.مشکل سرمایش و گرمایش از دیگر مشکلات است. در بعضی شهرستان ها سالن آمفی تئاتر وجود ندارد و  در سالن عروسی و ورزشگاه کنسرت اجرا می شود. در هیچ جای دنیا ۲ سانس اجرا در یک شب نداریم. قبل تر که ۳ سانس اجرا در یک شب بود. کنسرت در فضای باز نداریم. وقتی امکانات نیست، مدیر برنامه چه کاری می تواند بکند. فقط امضا قرارداد با برنامه گذار می شود وظیفه یک مدیر برنامه. در حالت کلی با استاندارد جهانی خیلی فاصله داریم. سالن پول اجاره را کامل می گیرد اما دیر تحویل می دهد.  مثلا در یک سالن سینما که باید سالن صبح به ما تحویل داده شود فقط برای یک نفر فیلم را پخش می کنند. ساعت ۲ سالن را به ما تحویل می دهند. ما باید در ۳ ساعت نور و صدا تجهیزاتشان را بچینند، ساندچک انجام شود ساعت ۵ هم سالن را در به برنامه گذار بدهیم تا مردم وارد شوند.

وقتی یک خواننده خارجی برنامه های تور کنسرتش را اعلام می کند، در همه جا به یک شکل برگزار می شود. کنداکتور، دیزاین استیج و به طور کلی فرمت در همه سالن هایی که کنسرت اجرا خواهد کرد یک جور است. اما سالن های ما این امکانات را ندارد و ما نمی توانیم تور کنسرت داشته باشیم. تبریز تا کیش نمی توانیم یک نوع برنامه را اجرا کنیم. حتی شب قبل هم سالن را در اختیار ما قرا نمی دهد که دکور استیج را درست کنیم. یا مثلا برای یک سالنی که ظرفیتش ۵۰۰ نفر است چکار می شود کرد؟

 

– از چه زمانی با سیروان خسروی آشنا شدید؟

سال ۸۶٫ نادر مسچی قرار بود در آلبومش ۲ تنظیم از سیروان خسروی داشته باشد. چون سیروان هم از خوانندگان شرکت ایران گام بود همکاری ما به خاطر این که قرار بود مجوز آلبومش را هم من بگیرم، بیشتر شد.

 

– فکر می کنم بعد از مدیر برنامگی سیروان خسروی فعالیتتان در زمینه گرفتن مجوز و تهیه و تولید آلبوم محدود کردید، درسته؟

بهتر است بگویم، از زمانی که کنسرت های سیروان آغاز شد.

 

– دلیل این موضوع چیست؟

وقتی که کاری را با فضای جدید تر شروع می کنی، نمی توانی در کنارش فضا های دیگر هم داشته باشی. وقتی که تعهد به یک خواننده درجه یک داری باید به تعهدت عمل کنی.

 

– آن زمان سیروان خواننده درجه یک نبود.

با حرفتان مخالفم. کار جدیدی را ارائه کرده بود. شاید حجم برنامه هایش مثل حالا نبود اما طرفداران خاص خودش را داشت. آن زمان برگزاری کنسرت مثل حالا نبود. سال ۸۸ -۸۹ که اوایل کنسرت های سیروان بود، کار اجرایی به مراتب سخت تر از امروز بود. آن زمان برگزاری یک کنسرت اصلا راحت نبود. من یک سیستم نبودم. خودم به تنهایی اجرا می کردم.

 

– از نظر شما موسیقی باید چه المان هایی داسته باشد که مورد حمایت قرار گیرد؟

موسیقی باید به دل بنشیند. من وقتی با خوانندگانی که تازه در حال تولید آلبوم هستند، صحبت می کنم به آن ها می گویم آن چه از دلت بیرون می آید به دل مردم می نشیند. باید موسیقی تولید شود که مخاطب در خلوتش گوش کند و لذت ببرد و این زمانی اتفاق می افتد که تو از دلت صحبت کنی. اگر از دل نباشد ماندگار هم نخواهد بود. باید المان های حرف ای رعایت شود، ساختارش درست باشد. ساز بندی درست باشد. اما سازنده آن باید با هوش باشد. باید بتوانی کاری ارائه دهی که مردم دوست داشته باشند. سلایق یکی نیست اما باید موسیقی تولید شود که همه خیلی از سلایق را در بر گیرد.

 

– در حال حاضر جامعه موسیقی چه کمبود هایی را دارد؟

ما هیچ تبلیغاتی برای کارهایمان نداریم. موسیقی در حال حاضر به یک رسانه تصویری خیلی قوی احتیاج دارد. برای سینما، ورزش و … تبلیغات و امکانات زیاد است. اما هیچ وقت یک موزیسین نمی تواند داشته های خودش را از طریق رسانه رسمی مثل صدا و سیما به مردم ارائه کند. مردم دوست دارند چهره خواننده محبوبشان را ببینند، موسیقی اش را گوش دهند. رسانه فقط برای یک سری افراد خاص و یک موسیقی خاص باشد. باید به جایی برسیم که راه برای همه باز باشد. آن وقت مردم راحت تر انتخاب می کنند. متاسفانه این رسانه وجود ندارد. دوستان خبرنگار و ژورنالیست تمام سعی خود را برای بهتر شدن اوضاع انجام می دهند اما بار ها دیدم که این افراد از خواننده ای تعریف کردند که حتی یک قطعه خوب و شنیده شده ندارد. کارشناسی و نقد پیشرفت کرده اما هنوز قضاوت ها درست نیست. از طرفی قطعات خواننده های جدید را افراد کجا باید بشنوند!! به جایی رسیدیم که از فروشنده سوپر مارکت باید  بپرسم آلبوم فلان خواننده منتشر شده یا نه؟ شرکت های بزرگ و مطرح پخش آلبومی را پخش می کنند که برایشان سود داشته باشد. در اینترنت روزی ۲۰ قطعه جدید منتشر می شود. خواننده ای که قطعه اش ۱ ماه پیش منتشر شده است در این هیاهو انتشار قطعه گم می شود. افراد هم زمان برای پیدا کردن قطعات ندارند. رسانه تصویری باید باشد که در ۲۴ ساعت شبانه روز فقط موسیقی پخش کند که تمامی قطعات از تمامی خوانندگان بارها پخش شود تا مردم بشنوند. سال هاست این کمبود احساس می شود.

 

– بار ها توسط مسئولین بیان شده است که شبکه موسیقی برای پخش ویدیو ها به زودی افتتاح می شود. آخرین بار هم در جشنواره ققنوس بیان شد. این موضوع کمکی خواهد کرد؟

۱۰۰% نیاز است. ویدیو هایی که وزارت ارشاد به آن ها مجوز داده اند باید از طریق رسانه مخصوص به خودشان منتشر شود. مانند ویدیو «خاطرات تو» سیروان خسروی. نه این که از طریق سینمای خانگی پخش شود. وقتی کار خوب تولید شود باید همه مردم بتوانند آن را ببینند. این موضوع باعث می شود نسل نو موسیقی راهی برای معرفی خود پیدا کنند. باید به خوانندگان تازه کار فرصت شناخته شدن داد. فرض کنید یک شخص برای خرید آلبوم موسیقی به سوپر مارکت می رود، اگر ۳ آلبوم جدید با صدای سیروان خسروی، محسن یگانه و احسان حاجیان منتشر شده باشد، اگر کسی بخواهد یک آلبوم خریداری کنید بین سیروان و محسن انتخاب می کند. اگر بتواند هزینه بیشتری پرداخت کند هر دو آلبوم را خریداری می کند اما چون احسان حاجیان را نمی شناسد پس آلبومش را خریداری نمی کند. از طرفی خیلی از افراد بودجه مالی ندارند که تمامی آلبوم ها را خریداری کنند برای همین آمار دانلود بالا رفته است. مردم باید رغبت کنند تا آلبوم را خریداری کنند. حتی اگر یک خواننده تازه کار  آلبومی عالی منتشر کند، به هیچ وجه شنیده نمی شود. برای این که این صنعت در گردش باشد باید این چنین رسانه ای وجود داشته باشد. موسیقی نسل به نسل عوض می شود. نسل اولی ها موسیقی الان کم کار شده اند. نسل دومی ها اما هم چنان هستند.

 

– خب به نظر شما چرا این نسل دومی ها ماندگار شدند و به قول معروف خودشان استیج ها را در دست گرفتند؟

خواننده های این نسل با هوش بودند و کار حرفه ای و درست را انجام دادند. خواننده هایی که جدیدا به این بازار وارد می شوند، توان رقابت با این ها را ندارند. متاسفانه مقطعی هستند. غرور بی جا دارند برای همین زمین می خورند. اتفاق جدیدی در موسیقی رخ نمی دهد. آرتیست ساخته نمی شود. متاسفانه موسیقی به بی راهه می رود. یکی از دلایلی که خوانندگان نسل دوم که هنوز پا برجا هستند، مولف بودن آن هاست.

 

– چه انتظاری از خبرنگاران دارید؟

فقط می خواهم منصف باشند و جهت گیری نداشته باشند.

 

شرایط اخذ مجوز و به طور کل مسایل اداری حوزه موسیقی در این سال ها چه تغییری کرده است؟

وقتی تعداد اجرا ها بیشتر شده، یعنی وضعیت بهتر شده است. اما هر شهری قوانین خودش را دارد. در بعضی شهر ها فقط به یک سری خواننده مجوز داده می شود. اگر حکم، حکم وزارت ارشاد است پس چرا باید این گونه باشد. اگر این گونه نیست، پس با کجا طرف هستیم؟؟ اما با تمام مشکلات و اختلاف سلیقه ها شرایط بهتر شده است. متاسفانه لغو بی دلیل کنسرت ها ضربه های جبران ناپذیری را به موسیقی می زند. مدیران زحمت را می کشند اما توقع داریم بیشتر به فکر خوانندگان باشند.

مدیران باید به فکر صنعت موسیقی باشند. حمایت باید واقعی باشد. شرایط برای همه خوانندگان یکی باشد. برخورد ها نباید سلیقه ای شود که بعضی خواننده ها بتواند در یک شهر کنسرت اجرا کنند، بعضی خواننده ها نتوانند. به بعضی ها ۶ ماه اول مجوز دهند به بعضی ها ۶ ماه دوم. باید یک قانون جامع داشته باشیم که از طریق وزارت ارشاد اعلام شود. وقتی وزارت ارشاد مجوز می دهد. نباید ارگان های دیگر دخالت کنند. گروه ها نباید بعد از اخذ مجوز از وزارت ارشاد از کلی نهاد دیگر مانند نیروی انتظامی، فرمانداری و… اجازه بگیرند که یک شب یک کنسرت اجرا کنند. نباید بگویند شرایط فلان شهر مساعد موسیقی نیست، ما همه در ایران زندگی می کنیم و نباید فرقی بین مردم شهر ها باشد.

 

– در انتخاب قطعات چقدر دخالت می کنید و یا مشورت می دهید؟

مشورت می کنیم اما دخالت نمی کنم. نظرم را ارائه می کنم. به عنوان یک شنونده نظر می دهم. بچه ها خودشان بهترین کارشناس هستند.

 

–  مدیر برنامه ها  و تهیه کننده های چقدر می توانند به بالا بردن سطح موسیقی کمک کنند؟

قاعدتا کمک می کنند. این یک پکیج سه نفر است. مدیر برنامه، خواننده (تولید کننده) و تهیه کننده. این ها در کنار هم باعث پیشرفت می شوند.

 

– در حال حاضر کمتر تهیه کننده ای داریم که موزیسین باشند، بیشتر به خاطر کسب درآمد وارد این بازار شدند. این تاثیر منفی روی موسیقی ندارد؟

قطعا این گونه است. من یادم هست یکی از شرکت های تولید موسیقی که از سال ۸۲ تا ۸۶ تولید و پخش درصد زیادی از آلبوم های آن زمان را برعهده داشت که در حال حاضر فعالیتی ندارد برای خوانندگانش شرط گذاشته بود که باید در آلبوم هایتان یک قطعه ۶ و ۸ باشد. وقتی هم خواننده اعتراض می کرد، در جواب می گفتند شما بازار را نمی شناسید ما بازار را می شناسیم. در صورتی که نه کارشناس بودند نه جامعه شناس. این موضوع ها باعث شد که پخش آلبوم ها این قدر ضعیف شود چون خیلی ها فقط به فکر سود هستند. انتخاب های نادرست به موسیقی لطمه زدند. باید کارشناسان واقعی بیایند و این صنعت را نجات دهند. چرا موسیقی نباید یک اتحادیه داشته باشد. چرا مدیر برنامه ها هیچ وقت نباید در یک جا جمع شوند و مذاکره کنند. آیا شده دفتر موسیقی بخواهد دغدغه موزیسین ها و مدیر برنامه ها را بداند. موسیقی باعث می شود جامعه سلامت باشد. موسیقی درآمد زایی و اشتغال زایی دارد. وقتی استارت اجرای یک کنسرت خورده می شود برای گروه بزرگی کار تولید می شود. اعضای شرکتی که بلیط فروشی را برعهده می گرد، طراحی که پوستر را طراحی می کند، چاپ خانه ای که چاپ می کند، تراکت پخش کن، کارمندان سالنی که در آن کنسرت برگزار می شود، افرادی که بلیط ها را چک می کنند، کسانی که در بک استیج پذیرایی می کنند، نوازندگانی که روی استیج می آیند، گردش مالی بزرگی که صورت می گیرد، سیستم بانکی که فعال می شود. اگر در شهرستان باشد برای شرکت هواپیمایی و کارمندان هتل اشتغال زایی می شود اما با همه این ها هیچ کس موسیقی را صنعت نمی داند. مشکلات بزرگ تر از این است که بیان شود. تهیه کننده ها هم هیچ وقت دور هم جمع نمی شوند. ما تا خودمان، خودمان را جدی نگیریم نباید توقع داشته باشیم بقیه هم ما را جدی بگیرند.

تا راه درست نشود، موسیقی درست نمی شود. چرا کنسرتی که حتی ساند چک شده باید لغو شود؟ هیچ کس هم پاسخگو نباشد؟ در قدم اول مانده ایم، نباید انتظار بین المللی شدن داشته باشیم.

به اهالی موسیقی امتیاز داده نمی شود، بلکه امتیازهایی را هم که دارند ازشان می گیرند. ما شغل تولید می کنیم اما حمایت نمی شویم. در صورتی که از بقیه کار آفرینان حمایت می شود.

 

– دوست دارید دوباره به دوران تهیه و تولید آلبوم برگردید؟

اگر چند ماه پیش این سوال را می پرسیدید، قطعا جواب من خیر بود اما از موقعی که ویدیو «خاطرات تو» منتشر شد نظرم عوض شد. وقتی مردم با این قطعه در کنسرت هم خوانی کردن، لذت وصف ناپذیری برای من داشت. مراحل پیش تولید و تولید این ویدیو خیلی سخت و دشوار بود. پروژه سنگینی بود اما خوشحالم که از پس آن بر آمدم و نگذاشتم کوچک ترین استرسی به اعضای گروه وارد شود. وقتی حجم صدای مردم آن قدر زیاد می شود که خواننده دیگر نمی خواند و صدای مردم فقط شنیده می شود، خستگیم رفع می شود. این صدا ها تا ابد در ذهن می ماند. لذت بخش است. برای همین دوست دارم برگردم به روز های قبلم و آلبوم تولید کنم اما به شرطی که به برنامه های سیروان و زانیار لطمه نزند.

 

– مدیر برنامه خواننده جدید چطور؟

قطعا نه. من مدیر برنامه کسی نمی توانم بشوم. چون با سیروان و زانیار فضا هایی را تجربه کردیم که خاص این دو برادر است. برای کس دیگه نمی توانم این کار را کنم. تجربه ام را در اختیار خوانندگانی که تازه می خواهند وارد بازار موسیقی شودند قرار می دهم، مانند آقای حسین خانی که یک روز تجربه اش را در اختیار من قرار داد. باید افراد جدید با ایده های جدید روی کار بیاییند.

 

– از نظر شما، مافیا در موسیقی وجود دارد؟

نه. مافیایی وجود ندارد.

 

– وجود نوازنده چیره دست چقدر به موسیقی ما کمک می کند؟

قطعا نوازنده بسیار نقش دارد. باعث می شود تنظیم کننده هم راحت تر باشد و ساختار بهتری داشته باشد. اما متاسفانه نوازنده پرورش نمی دهیم. نوازنده هایمان خودشان یاد گرفتند. تدریس اکادمیک نداشتیم. سولیست چند نفر داریم؟ نوازنده ساز های خاص که بتوانند روی استیج باشند خیلی کم داریم. کمبود زیاد است.

 

– موسیقی پاپ ایران در سطح جهان حرفی برای گفتن دارد؟

با همه امکاناتی که نداریم باز هم قابل رقابت است.

 

– به نظر شما بازار موسیقی اشباع شده یا هنوز خواننده های جدید می توانند موفق شوند؟

قطعا هر کس پشتکار خوب داشته باشد می تواند وارد شود و به جایگاه خوبی هم برسد اما متاسفانه مدت هاست فکر جدید نمی بینیم و همه دنبال رو سبک های تکراری هستند. متاسفانه راه ارائه کار جدید نیست و تنها دلیلش کمبود هاست. اگر این نسل موسیقی که الان سال هاست فعالیت می کند، از طرف نسل جدید احساس خطر کند، کار جدید و بهتری تولید می کنند. این رقابت بهتر شکل می گیرد و قوی تر می شود. این رقابت باعث می شود موسیقی ساختار بهتری هم پیدا کند.

 

– اگر وارد بازار موسیقی نمی شدید، فکر می کنید الان چه شغلی داشتید؟

قطعا درس خواندن را ادامه می دادم چون چاره ای جز این نداشتم. بعضی وقت ها فکر می کنم آمدن در این شغل دیوانگی است. اما این کار به حدی زیباست که باور کردنی نیست. با وجود تمام سختی ها و مسئولیت هایش. تو مسئولیت یک خانواده بزرگ هستی. باید مدیریت کنی. بار مسئولیت خیلی سنگین است. زندگی شخصیت را هم در بر می گیرد. بعضی وقت ها اوایل کارم، سیروان خسروی می گفت مدیر برنامه ای هستی که خودت نیاز به یک مدیر برنامه داری. من با کارم عشق بازی می کنم.

 

– مهم ترین وظیفه یک مدیر برنامه چیست؟

ایجاد آرامش برای خواننده و گروهش

 

– فکر می کنید، مدیر برنامه موفقی بودید؟

جواب این سوال را باید از سیروان، زانیار و گروه هایشان بپرسید.

 

– از آلبوم جدید سیروان چه خبر؟

در حال استارت زدن آلبوم جدید هستیم.

 

– خیلی دیر نیست؟ فاصله زیادی با آلبوم قبلی دارد؟

من مخالف این هستم که هر سال آلبوم تولید شود. سیروان در این مدت قطعات موفق زیادی داشته است.

 

– تفاوت قابل توجه کنسرت های سیروان با کنسرت های خوانندگان دیگر در این است که برای همه قطعات اجرا شده در کنسرت کلیپی خاص درست شده است، چه ایده ای پشت این کار بوده است؟

این اتفاق شروعش به کنسرت های آبان سال۸۹ برمی گردد که «علی قاضی زاده» شروع به ساخت کلیپ برای قطعات سیروان کرد. این پکیج بعد هر کنسرت تکمیل شد. هدف این بود تصویری پخش شود که موسیقی را باز گو کند. این اتفاق باعث می شود مخاطب با قطعه همزاد پنداری بیشتری داشته باشد و ارتباط بهتری پیدا کند.

 

– چه توصیه ای برای افرادی که تازه می خواهند به این بازار وارد شوند دارید؟

هنرمند و سوپر استار بودن سخت است. وقتی که سوپر استار می شوی، الگو زندگی افراد می شوی. اگر ظرفیتش را دارید وارد این کار شوید. همیشه سعی کنید بهترین باشید.

 

– حرف آخر؟

امیدوارم اگر در این ۱۰ سال که کار کردم، کسی را رنجاندم ازشان عذر خواهی می کنم. امیدوارم همه از روند کاری من راضی باشند.

از اعضای گروه سیروان خسروی خواستیم، نظراتشان را درباره احسان حاجیان بیان کنند:

سیروان خسروی: احسان در درجه اول دوست خوب منه و تو ۶ سال گذشته با تمام فراز و نشیبهایی که داشتیم تونستیم رابطمون ادامه بدیم. مهم ترین خصوصیت اخلاقیش هم اینه که می شه بهش اعتماد کرد. اوایل شروع همکاریمان تنبل بود و من همیشه می گفتم که خودش نیاز به مدیر برنامه داره ولی در یکی دو سال گذشته واقعا جدیت و پیگیریش در کار عالی شده. امیدوارم سال های سال با هم دوستی و رابطه کاریمون ادامه داشته باشه.

زانیار خسروی: خیلی وقته که دیگه به یه دوست خوب تبدیل شده. یعنی یکی از بهترین دوستام. صبور، مودب و قابل اعتماد از هر نظر.

فرهاد فتحی: احسان حاجیان دوست فوق العاده عالى که افتخار می کنم در کنارش کار می کنم و خیلى چیز ها ازش یاد گرفتم. در کل با معرفت و دوست داشتنى.

نریمان نائمی: احسان حاجیان برادر بزرگ من است. تا حالا یادم نمیاد کم کاری کرده باشد. حضورش همیشه باعث دل گرمی گروه و منبع انرژی ماست.

یاشا حکمی: ۱۰ ماه است که احسان را می شناسم. از روز اول بسیار خوش برخورد بود. در کارش موفق و حرفه ای است. درباره اش حرف های خوب و بد زیادی شنیده ام. چون در کل هر کسی در مملکت ما کارش حرفه ای باشد، حرف پشتش زیاد است. اگر از نزدیک بشناسنش این حرف ها را درباره اش نمی زنند. شاید هم نسبت بهش حسادت دارند، چون مدیر برنامه سیروان است و خیلی ها دوست دارند با سیروان همکاری داشته باشند. اما این ها اهمیتی ندارد چون خودش می داند برای پیشرفتش چکار کند. مدیریت برنامه واقعا کار سختی است. باید حواسش به همه چیر باشد. کسانی که شرایطش را درک نمی کنند، شاید از او ناراحت بشوند. مثلا یک بار در کنسرت تهران، سیروان گفت می توانم یک آهنگ دیگر بزنیم اما مثل این که مدیر برنامه هایم میگه که وقت نداریم. از روی استیج دیدن که همه دارن با انگشت نشانش می دهند و زیر لب حرفی می زنند. اعضای گروه هم روی استیج متوجه شدند و همه خندیدم.

خلاصه احسان واقعا آدم حرفه ای هست و از این که با او آشنا شدم خیلی خوشحالم. جدا از بحث کاری، دوست با معرفتی و خیلی جاها خودش را اثبات کرده است.

امیر دانایی: احسان حاجیان یک پسر دوست داشتنی و با محبت و با انرژی مثبت است. همیشه با حضورش ما را از لحاظ روحی ساپورت می کند. یک جنتلمن واقعی است. به موقع شوخی می کند و به موقع جدی می شود.

علیرضا ثنایی: با اینکه احسان حاجیان را خیلی وقت نیست میشناسم ولی خیلی باهاش احساس صمیمیت میکنم ، نحوه مدیریتش روی گروه منظم ودقیق درعین حال  خیلی محترمانست. من همیشه فکر می کردم که حضور مدیر برنامه انقدرها هم نمی تواند تاثیرگذار باشد ولی تو برنامه ایلام که احسان با کمی تاخیر به ما ملحق  شد ؛ کاملا نبودنش حس میشد ( از کوچکترین هماهنگیها تا  مسائل مهمتر). از دلایل موفقیت تو کارش هم میتوانم ، جدیتش در برنامه های کاریش ؛ اعتقاد مثال زدنیش به سیروان  و گروهش؛ از همه مهمتر قلب مهربونشه؛ بهترین آرزوها رو براش دارم و امیدوارم هر روز موفق تر باشه

مجید پروریان: براى تولید یک آلبوم موسیقى یا اجراى یک کنسرت افراد زیادى فعالیت میکنند تا ان کار به نتیجه برسد. افرادى که استرس و بى خوابى هاى آن ها رو از نزدیک دیدم. قدیم تر ها یه گوشه اى از کاور آلبوم مینوشتن “به اهتمام:..”  اولین بارى که کلمه ى “مدیر اجرایى” را در قسمت توضیحات یک آلبوم دیدم ، بعد از دو نقطه نوشته بود “احسان حاجیان” آلبوم ساعت ٩ سیروان بود و روزهایى که براى گرفتن مجوز آلبوم داستانها فراوون.

احسان را میشناختم ، به واسطه استودیویى که اون سالها صدابردارش بودم و همدیگر را میدیدیم و میدیدم تو این سالها تلاشش را براى به نتیجه رسیدن خیلى از آلبوم ها و کنسرت ها.

امروز ، یکى از مشخصه هاى گروه ما صمیمیت بین اعضاس که بى شک یکى از عوامل این صمیمیت احسان هستش با انرژى خوبش و اینکه با همه ى بى خوابى ها و خستگى ها خنده از لبش نمیافته…

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات