کنسرت مختاباد در تهران برگزار شد

اشتراک گذاری :

عبدالحسین مختاباد در سالن همایش های برج میلاد  به همت موسسه آوای هنر و در میان هواداران خود در دو سانس به روی صحنه رفت.

به گزارش گروه موسیقی رسانه هنر رادیوپارسی ، گروه بزرگ رودکی با ۹ نوازنده در بخش سنتی و ۱۵ نوازنده در گروه سازهای کلاسیک غربی به همراهی با خواننده و آهنگساز خوب کشورمان عبدالحسین مختاباد برخی از آثار تازه و گذشته خود و گروه را اجرا کردند.

حسین پرنیا نوازنده سنتور، محمد دلنوازی نوازنده عود، آرش فلاح نوازنده نی، مجید مظاهری نوازنده کمانچه، سمانه بارونی نوازنده قیچک، مهرناز دبیرزاده نوازنده تنبک، پریا پیرزاده نوازنده تار، عسل ملک زاده نوازنده دف، بهزاد خدا رحمی نوازنده تار، دیوان و همچنین تنظیم کننده قطعات و سرپرست گروه را در اجرای ترانه ها، تصنیف ها و آواز ها همراهی کردند. در بخش ساز های کلاسیک سیاوش ظهیرالدینی و داریوش حجازی (ویولن آلتو)٬ علی رحیمیان٬ نیما زاهدی، هادی آزرم، حسن اکبریان، مونیکا لران، صبا علی محمدی (ویولن)٬ سالار خاتون آبادی(ابوا)٬ روشنک نوشی(فلوت)٬ محمدرضا پیرزاده (درامز)٬ سپیده خداوردی و پرویز بیات (کنترباس)،مجید اسماعیلی و منوچهر باستان سیر(ویولن سل) در گروه حضور داشتند.

از قطعات اجرا شده توسط عبدالحسین مختاباد و گروه بزرگ رودکی “شبانگاهان” اولین قطعه ای بود که بر سازهای گروه رودکی جاری گشت. این قطعه که ساخته خود حسین مختاباد نیز می باشد، جزو قطعات ماندگار و شنیدنی او محسوب می شود. “منتظرت بودم” شاید جزو قطعاتی بود که هوادارن مختاباد انتظارش را میکشیدند که او در قطعه دوم این انتظار را براورده ساخت و در ادامه “عشق نو رسیده” به اجرا در آمد. “شب هجران” که یکی از قطعات ماندگار محلی ترکی می باشد با اجرای گروه رودکی شور حال خاصی را در سالن به همراه داشت.

“بهار من گذشته شاید” و “چشم به راه” قطعات بعدی بودند که تقدیم حضور مخاطبان شد. قطعه بعدی با اجرای سولوی سنتور حسین پرنیا آغاز شد که سالن با سکوت مطلق خویش از این قطعه استقبال کرد. سپس شاهد تصنیف حسین مختاباد بودیم که همواره این سکوت در سالن حاکم بود. در همین حین تار بهزاد خدارحمی به همراهی اجرای این تصنیف پرداخت و این قطعه در نهایت با اجرای دو نوازی تار و تمبک و تشویق حضار مقدمه ای بود برای قطعه افغانی “پیمانه خالی” با اجرای گروه ارکستر رودکی.

سپس  قطعه ای از مجموعه کار های بهزا خدارحمی در قالب موسیقی بی کلام اجرا شد و در ادامه “چرا چرا” با صدای مختاباد و البته تصاویری همسو با شعر این قطعه از سیمین بهبهانی توانست این اجرا را به یکی از  قطعات ماندگار این کنسرت مبدل سازد. دو قطعه انتهایی از این اجرا از مجموعه کارهای ساخته شده حسین مختاباد با نام های “شب های رویایی” و “تمنای وصال” بودند.

“تمنای وصال” اما با مقدمه ای همراه بود که در آن شاهد تکنوازی های تار، عود و کمانچه در همراهی آواز حسین مختاباد بودیم. سپس قطعه به یاد ماندنی “تمنای وصال” به همت گروه موسیقی رودکی اجرا شد. در انتها دوست داران عبدالحسین مختاباد از جا برخواستند و به تشویق او پرداختند. دسته گل های زیادی به او تقدیم شد و گروه به احترام درخواست حاضرین بار دیگر در جایگاه خود حاضر شدند. حسین مختاباد پس از قدر دانی از تشریف فرمایی حاضرین “شب هجران” را بار دیگر اجرا کرد که حسن ختام کنسرت دی ماه او بود.

اشتراک گذاری :

پاسخ دهید