نان به نرخ کمدی سهیل سمیعی

نون به نرخ کمدی

نگاه گونه محور به تولیدات سال های اخیر سینمای ایران نشان می دهد که کمدی هم چنان محبوب ترین ژانر در میان مخاطبان سینماست . اثبات این ادعا را می توان در آمار اکران فیلم هایی جستجو کرد که قصد دارند با رقم فروششان تاریخ ساز شوند…
بی شک محبوبیت کمدی و توجه به آن به خصوص از سوی مخاطبان عام سینما، زاده ی عوامل بسیاری است که شرایط اجتماعی در شکل گیری آن ها نقش به سزایی را ایفا می کنند…
این شرایط به وجود آورنده ی مجموعه ای از نیاز های اجتماعی خواهد بود…نیاز هایی که قبل از بدل شدن به یک معضل باید در بستر همان جامعه پاسخ داده شوند…
اکنون که بر حسب شرایط اجتماعی نیاز به خنده در میان اقشار مختلف جامعه دیده می شود و تمایل برای رفع این نیاز در قالب حرکتی جمعی پر رنگ تر است، اهمیت سینما به خصوص سینمای کمدی به خوبی قابل لمس می باشد…چرا که سینما قابلیت پاسخ گویی به این نیاز ها را دارد و مکان مناسبی برای تمرین رفتار هایی از این دست خواهد بود و این موضوع وظیفه ی کمدی و کمدی سازان را بیش از پیش سنگین خواهد کرد…
نتایج بررسی جدول فروش فیلم های اکران شده و یا در حال اکران امسال سینمای ایران نیز تاییدیست بر موفقیت دوباره ژانر کمدی…
این استقبال پر شور از کمدی باعث شد امسال نیز تهیه کنندگان و فیلم سازانی که حتی تجربه ی کار کمدی نداشتند پا به این عرصه بگذارند…
“من سالوادور نیستم” ساخته منوچهر هادی و “پنجاه کیلو آلبالو” به کارگردانی مانی حقیقی دو نمونه از کمدی های پر فروش امسال بودند و سهم فراوانی از گیشه ی سینماهارا به خود اختصاص دادند…تا جایی که حتی آثار شاخص جشنواره فجر همچون “ابد و یک روز” با تمام عناوین و سیمرغ هایش نتوانست به پای فروش نجومی این فیلم ها برسد…
اما علی رغم فروش بالای هر دو فیلم نمیتوان آن هارا در زمره ی کمدی های موفق سینمای ایران تلقی کرد…
به گفته ی بسیاری از بزرگان سینمای جهان کمدی سخت ترین گونه سینماست و بیش از هر گونه ی دیگری وابسته به فرم مخصوص به خود و نیازمند اجرایی اصولی است و عدم رعایت این اصول در ساخت اثری که قرار است کمدی باشد آن را تبدیل به لودگی صرف خواهد کرد…و فیلم ساخته می شود تا مخاطب نیاز مند به خنده را بخنداند…
اتفاقی که متاسفانه در فیلم های پر فروش امسال نیز رخ داد…فیلم هایی به دور از زبان اصول کمدی و با زبانی بی شباهت به آن همراه با شوخی های تاریخ مصرف گذشته یشان، داستان هایی تکراری را روایت می کنند که اکثرا با درون مایه جنسی نیز همراه است…
حال با توجه به اوضاع کنونی سینمای کمدی ایران خلاء کمدی سازان با تجربه بیش از پیش احساس می شود….
بدون شک این گونه ی سینمایی در ایران به تغییرات عمده در ساختار و تمامی اصول فیلمسازی از فیلمنامه گرفته تا گارگردانی و … نیازمند است و این نون به نرخ کمدی خوردنیست که تنها به سو استفاده از نام کمدی ختم خواهد شد…

 

 

منبع: اختصاصی رادیو پارسی

نویسنده: سهیل سمیعی

سهیل سمیعی

به دلیل علاقه شخصی به حوزه هنر به خصوص سینما و تئاتر بر آن شدم تا از این تریبون در حد توان و تا جایی که قلمم یاری کند دغدغه های خویش را مطرح کنم.

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید