ژاله صامتی

ژاله صامتی: از بازی در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی» فرزاد موتمن پشیمانم

ژاله صامتی و کارهایش را می شناسیم و به یاد می آوریم.. کسی که سالیان گذشته با سریال هایی چون «آژانس دوستی» ، «هتل»، «فکر پلید» به عنوان بازیگر خودش را به مخاطبان سریال های تلویزیونی معرفی کرد و در سینما با فیلم هایی از کارگردانان شناخته شده به روی پرده آمد. ژاله صامتی را در گیلانه رخشان بنی اعتماد، قاعده بازی احمد رضا معتمدی، عصر یخبندان و ضد گلوله مصطفی کیایی، نیش زنبور حمید رضا صلاحمند و … بیاد می آوریم. و بازیگری است که میگوید به طول نقش ها اهمیت نمی دهم ،بلکه به دنبال تاثیر گذاری نقش هستم. به همین دلیل است بیشتر او را با نقش های مکمل بیاد می آوریم .نقش هایی که با وجود کوتاه بودن آن اما همچنان در ذهن مخاطب باقی مانده است. ژاله صامتی که بازیگر بی حاشیه ی است، سال گذشته با بازی در فیلم پر حاشیه ی آخرین باز کی سحر رادیدی در جشنواره فیلم فجر حضور داشت.

به گزارش رسانه هنر رادیو پارسی  بازی او این روزها در فیلم «دراکولا» به کارگردانی رضا عطاران بر روی پرده سینماها در حال دیده شدن است. همچنین درتماشاخانه ی ایرانشهرنمایش «یادم تو را فراموش» به کارگردانی و بازی ژاله صامتی به روی صحنه است. به بهانه ی این فیلم و این نمایش گفتگویی با او انجام داده ام. که در موردموضوعات مختلفی مثل غیبت طولانی اش در تلویزیون، تدریس بازیگری، معرفی کتاب، علاقه به کارگردانی و …..با او صحبت کرده ام. در ادامه خواننده این مصاحبه باشید.

در نشست خبری نمایش «یادم تو را فراموش» شما به عنوان کارگردان و ایرج سنجری به عنوان تهیه کننده گفتید برای تبلیغ و دیده شدن این نمایش نیاز به حمایت مردم دارید. تا به امروز استقبال از نمایش چطور بوده؟ آیا مردم حمایت کرده اند؟

با این تبلیغات ناقص ما، وقت محدود و شرایط بد به نظرم حمایت مردم شاهکار بوده است. تا جایی که توانسته اند حمایت کرده اند و سالن نمایش هرشب دو سوم صندلی های آن پر است و این راضی کننده است.

در رادیو پارسی بخوانید: نشست خبری نمایش یادم تورا فراموش برگزار شد

 مخاطبان عام و مخاطبان خاص از قبیل هنرمندان بعد از دیدن این نمایش، آن را بامزه تلقی کرده اند. به عنوان کارگردان و بازیگر این کار فکر می کنید چه ویژگی در این اثر است که آن را بامزه خطاب می کنند؟

یک گروه بامزه دور همدیگر برای انجام یک کار بامزه جمع شده ایم. قصه ی نمایش زندگی دو نسل است با دو فرهنگ مختلف، دو دیدگاه و دو نگاه متفاوت. ما بدون اینکه سعی در خنداندن تماشاچی داشته باشیم، اتفاقات بامزه ای در این نمایش باعث خنداندن مخاطب می شود. هر نمایشی دارای ضعف و قوت هایی است و من تمام تلاشم این است که قوت های این کار برتر از ضعف هایش باشد. اما چیزی که باعث می شود ما هر شب خوشحال از این جا برویم، این است که تماشاچی یک ساعت از روزی که بدون خنده بوده است، را می خندد و این برای ما خوشایند است.

در این نمایش هم به عنوان بازیگر هم به عنوان کارگردان حضور دارید، برای حفظ تعادل تمرکز میان این دو مسئولیت چه کردید؟

کار سختی است اما به هر حال سال ها تجربه این حمایت را از من کرده است.

ترجیح ندادید که فقط به عنوان کارگردان این نمایش به روی صحنه می بردید؟

ترجیح ام بود اما چون ایده ی اولیه ی داستان را خودم مطرح کرده بودم، بعد از خواندن قصه و آشنا شدن با شخصیت نازی خیلی آن را دوست داشتم و دلم نیومد نقش را به بازیگر دیگری بدهم. بنابراین خودم آن را بازی کردم.

این روزها فیلم «دراکولا» با بازی شما در حال اکران است. از تجربه ی همکاری با رضاعطاران برایمان بگویید.

همکاری من با رضا عطاران کارگردان به عنوان اولین تجربه در این فیلم رخ داد. هر چند ما قبلا به عنوان بازیگر در کنار همدیگر بازی کرده بودیم. چون تجربه ی قبلی من با رضا عطاران در فیلم «نیش زنبور» خیلی تجربه ی خوبی بود و مخاطب آن را دوست داشت، فکر میکنم این اتفاق در دراکولا هم رخ داده است. هر چند نفش من و رضا عطاران نسبت به فیلم نیش زنبور در دراکولا متفاوت است.

در رادیو پارسی بخوانید: امیرتتلو با درکولا وارد میشود

وقتی اسم شما در ذهن مخاطب مرورمی شود، فورا تمام سریال ها و فیلم هایی که بازی کرده اید برای ما زنده و یاداوری می شود. اما چند سالی می شود در سریال ها نمی بینیم. دلیل این عدم حضور شما در سریال های تلویزیونی چیست؟

 من حدود ۱۵سال است که سریال بازی نکرده ام. به دلیل اینکه واقعا سریال ها خوب نبوده اند. اینکه قصه ی یک سریال آماده نباشد را درک نمیکنم. چون آدم کلاسیکی هستم با این ماجرا خیلی ارتباط برقرار نمی کنم. اما در حال بازی در یک سریالی به کارگردانی «جلیل سامان» هستم. سریالی به اسم «نفس» که ۳۰قسمت است و قرار است از اول بهمن ماه پخش شود. یک قصه ی عشقی بسیار زیبا در کنار ماجراهای سیاسی و اجتماعی داستان سریال را تشکیل داده است.

در فیلم های سینمایی هم بیشتر به عنوان بازیگر نقش مکمل حضور دارید.

من آدمی هستم که ریسک میکنم. کمتر بازیگری جرات می کند که نقش یک سکانسی بازی کند، اما من این کار را در فیلمی کردم که تمام بازیگران آن ستاره و چهره بودند و آن تک سکانس بازی من درذهن باقی ماند و این خیلی جسارت می خواهد. بعضی وقت ها بازی کردن یک نقش کوتاه به مراتب سخت تر از بازی در یک نقش بلند است. خیلی به دنبال طول نقش نیستم. بلکه به دنبال تاثیری هستم که نقش می خواهد بگذارد و گرنه نقشی که هر کسی بتواند آن را بازی کند، به درد من نمی خورد.

سال گذشته با فیلمی در جشنواره حضور داشتید که حواشی زیادی به همراه داشت. از بازی در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی» به کارگردانی فرزاد موتمن راضی هستید؟

نه اصلا راضی نیستم. آن فیلم خیلی حواشی داشت و هنوز هم دارد. هنوز هم چک های ما پاس نشده است. فیلم برای اکران توقیف است. اگر این فیلم اکران شود یک امر کلی زیر سوال می رود. من واقعا برای این فیلم زحمت کشیدم. دو ماه با این نقش زندگی کردم اما ماحصل کار در تدوین نابود شد. آن چیزی که من بازی کرده بودم با آن چیزی که دیدم زمین تا آسمان فرق داشت. این از کارهایی است که از بازی کردن در آن بسیار پشیمان هستم.

تمایل و علاقه ی شما میان بازیگری و کارگردانی کدام است؟

بازیگری. اگر بارها به دنیا بیایم، باز هم بازیگری را انتخاب می کنم.

دیگرتدریس بازیگری نمی کنید؟

نه. یکسال و نیم است که دیگر تدریس نمی کنم. چون خیلی وقتم را می گرفت. به دلیل اینکه زمانی که تدریس می کردم ،دیگر بازی را ادامه نمی دادم .به همین خاطر فعلا از تدریس صرف نظر کرده ام تا کمی سنم بالاتر برود. الان بر روی بازیگری تمرکز کرده ام.

آخرین کتابی که خوانده اید و دوست دارید آن را برای خوانندگان این گفتگو معرفی کنید.

کتاب «قصه هایی که در چمدان جا نشدند» از سپینور ناجیان. کتاب خوبی بود و آن را دوست داشتم. من وقتی به سراغ خریدن کتاب می روم ،علاوه بر کتاب های نویسندگان مشهور چند کتاب از نویسندگان گمنام را هم میخرم و می خوانم و اگر دوست داشته باشم کتاب های بعدی آن نویسندگان گمنام را ادامه می دهم.

سوال آخر در مورد کارهای بعدی خود چه در عرصه سینما یا تلویزیون برایمان بگویید.

بعد از اتمام این نمایش، بازی در سریال «نفس» را ادامه خواهم داد. یک صحبت هایی با دوست عزیزم «بهمن کامیار» برای بازی در فیلم جدید اش شده است و من قبول کرده ام. فیلمی که خود بهمن کامیار نویسنده ی آن است. فیلم نامه ی بسیار زیبایی دارد و نقشی که قرار است من آن را بازی کنم یک نقش خاص و اصلی فیلم است و منتظر هستم با خالی شدن وقتم بیشتر روی آن تمرکز کنم.

 

 

منبع: اختصاصی رادیو پارسی

نویسنده: شمیم شهلا

شمیم شهلا

علاقه به سینما و تئاتر را از آموزش بازیگری آغاز و با بازی در یک سینمایی و کار در سه تئاتر ادامه، سپس با نوشتن نقدهای سینمایی خود را معرفی کردم. علاقه ام را به صورت آکادمیک هم ادامه دادم و در حال حاضر دانشجوی ارشد پژوهش هنر هستم. به عنوان خبرنگار سینما و تئاتر فعالیت میکنم و در زمینه ی نقد سینمایی با روزنامه و سایت های سینمایی همکاری میکنم.

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید