نگار عابدی گفتگو تیر 95

نگار عابدی:خیلی دوست ندارم در عرصه ی تصویر، دیگر فضای طنز را تجربه کنم

گفتگو با نگار عابدی بازیگر نمایش «تریو بدون هارمونی» و سریال های «دودکش» و «پادری»

نگارعابدی بازیگری با پیشینه ی تئاتری است.اما چند سالی می شود در سریال های تلویزیونی و فیلم های سینمایی هم حضور دارد. شاید در سینما به عنوان نقش مکمل حضور داشته است اما به دلیل تربیت تئاتری اش و به دلیل بازی های خوبی که ارائه داداه است نقش هایش در ذهن مخاطب ثبت شده است. مثل نقشی که در فیلم یک حبه قند برعهده داشت یا در فیلم دهلیز در نقش خواهر مقتولی که به هیج عنوان راضی به آزاد شدن قاتل برادرش نمی شد. اما مخاطبان عام بیشتر در دو سال اخیر او را با بازی در نقش افروز در سریال دودکش می شناسند. شخصیتی کم حرف و آرام که میان برادران و همسرش همیشه در حال میانجیگری است. نگار عابدی این روزها نمایش تریو بدون هارمونی را بر روی صحنه دارد و شب ها هم سریال پادری با بازی او در شبکه اول سیما در حال پخش است. به مناسبت این سریال و دیگر فعالیت هایش با او گفتگویی کوتاه در پشت صحنه ی تئاترش انجام داده ام که در ادامه خواننده آن خواهید بود.

در مورد نمایش تریو بدون هارمونی و همکاری با سیاوش پاکراه نویسنده و کارگردان این نمایش و دلیل انتخاب این نقش کمی برایمان بگویید؟

سیاوش پاکراه را از سال های پیش می شناسم. قلم ایشان را دوست دارم. شخصیت پردازی هایشان را خیلی دوست دارم. چون خیلی عمیق و روان شناسانه به شخصیت های داستان هایشان می پردازند.آدم شناس خوبی هستند. بخصوص خیلی خوب به شخصیت های زن ها در نمایش نامه هایشان می پردازند، اتفاقی که اخیرا در فضای دراماتیک نمی بینیم. معمولا شخصیت پردازی خانم ها خیلی قوی نیست. این نمایش هم بار اولی نیست که تمرین می شود. حدود دو یا سه سال پیش برای جشنواره قرار بود این نمایش را اجرا کنیم که در مرحله ی بازبینی مورد قبول قرار نگرفت و پرونده ی این کار بسته شد. تا اینکه مدتی پیش سیاوش پاکراه گفتند که میخواهند این نمایش را به روی صحنه ببرند و نتیجه اش شد کاری که الان در حال اجرا است.

شما هم در عرصه تئاتر فعال هستید و هم چند سالی می شود که در عرصه تصویر حضور دارید، مردم شما را به عنوان بازیگر بیشتر در کدام فضا می شناسند؟ تصویر یا تئاتر؟

به دلیل اینکه متاسفانه در مملکت ما تئاتر درست معرفی نشده است، مردم نمی دانند که من بازیگر تئاتر هستم، شروع بازیگری و آموزش بازیگری من در تئاتر بوده است. همچنان هم در این فضا مشغول فعالیت هستم. ولی مردم اغلب تلویزیون می بینند و من را بیشتر به این واسطه می شناسند. من خیلی جاها شنیده ام که می گویند با اینکه تازه بازیگر شده ای ولی چقدر خوب بازی می کنی!! خیلی ها اصلا نمی دانند تئاتر شهر کجاست و در آنجا چکار می کنند…

وقتی به کارنامه ی کاری شما نگاه می کنیم با وجود کارهای متعدد شما در تئاتر اما در سینما خیلی کم فعالیت می کنید. دلیل این عدم حضور پررنگ شما در سینما چیست؟

عرصه سینما با تلویزیون خیلی فرق می کند. اگر قرار باشد کار تصویر کنم، سینما را بیشتر دوست دارم. البته که هیچ کدام را به اندازه تئاتر دوست ندارم. به این دلیل به سینما علاقمند هستم، چون نوع نگرشش آزادتر و هنرمندانه تر است. تلویزیون چون به عموم مردم می پردازد باید عوام پسندانه ترباشد. اما سینما تفکر دارد و از این جهت بسیار شبیه تئاتر است. ولی متاسفانه در سینما فقط گروهی خاص فعالیت می کنند. من در سینما کار میکنم اما خیلی محدود و خیلی کم، از یک حدی بیشتر برای من راهی وجود ندارد.

برسیم به سریال دودکش ۲ یا همان پادری که این شب ها در حال پخش است. پادری تفاوتی که با دودکش دارد از لحاظ فیلم نامه است. وجود دو نویسنده  کاملا متفاوت در این دو سریال منجر به تغییراتی در داستان شده است. و به نظر می رسد از لحاظ داستان، شخصیت پردازی دودکش فیلم نامه ی کاملتری داشت. سوال من اول این است که آیا شما موقع خواندن فیلم نامه متوجه تفاوت ها به دلیل تغیر نویسنده شدید و اینکه شما با فیلم نامه کاملی روبرو بودید؟

دودکش سر صبرتر نوشته شده بود. روزی که کلید زدیم ۷قسمت را در دست داشتیم. شروع به کار ما برای دودکش از بهمن ماه بود و تا ماه رمضان طول کشید و فرصت کافی داشتیم. «کوروش نریمانی» نویسنده پادری یکی از بی نظیرترین نویسنده های عرصه طنز تئاتر و تلویزیون است و من در فیلم نامه به لحظ شخصیت پردازی خللی ندیدم. من بارها هم به ایشان گفتم هنگام خواندن فیلم نامه تفاوت نویسنده ها را حس نمیکردم. البته که خود کوروش نریمانی بسیار تحت فشار بود چون ما باید کار را به عید می رساندیم که البته سریال در عید پخش نشد. در پادری یک موقعیت های طنز و کمیک خاصی درونش است که کمی ممکن است جنسش با دودکش متفاوت باشد و این طبیعی است.

وقتی من مخاطب به بازی شما در دودکش و پادری نگاه می کنم و این دو را با هم مقایسه می کنم، احساس می کنم نقش شما در پادری کم رنگتر شده است.

دقیقا بلعکس. در دودکش من اصلا حضور نداشتم واز این بابت خیلی ناراحت بودم. فقط بحث دیالوگ در سریال ها نیست. بحث بر این است که چقدر این شخصیت در پیشبرد قصه دخیل است. در دودکش من اصلا وجود نداشتم اما درپادری شخصیت افروز دخیل است. ویژگی افروز همین است. افروز یک آدم قانع، کم حرف و توسری خوری است. اگر قرار بود افروز بیشتر حضور داشته باشد باید قصه ی جدا برای این شخصیت می نوشتند.

شما در تلویزیون دو نوع کاملا متفاوت از کمدی را تجربه کرده اید. یک نوع کمدی از جنس کارهای سروش صحت با سریال شمعدونی و یک نوع کمدی موقعیت از جنس سریال دودکش. اگر بخواهید بازی در سریال های کمدی را ادامه دهید علاقه شما بیشتر به کدام نوع از این کمدی ها است؟

من در تئاتر همه نوع ژانر را تجربه کرده ام از تراژیکترین تا کمدی ترین نقش ها را. به تجربه کردن علاقه دارم. ولی در تصویر دیگر خیلی دوست ندارم طنز بازی کنم. در تصویر این فرصت به من داده شد که کمدی را تجربه کنم چون می ترسیدم از اینکه شاید این نوع نقش ها در تصویر مناسب من نباشد. در تئاتر اگر بازیگری تلاش کند قطعا می تواند خودش را اثبات کند اما در تصویر با وجود تلاش های زیاد اگر نقشی به صورت و شخصیت نخورد، مخاطب آن را قبول نمی کند و آن تجربه برای بازیگر جواب نمی دهد.تمایل خودم در تصویر بیشتر به سمت کمدی موقعیت است که بتوانم شخصیتی جدی را در کمدی موقعیت ببینم. ولی سریال آقای صحت فرصتی برای من بود که نشان دهم که میتوانم نقش یک زن قوی را هم بازی کنم حتی اگر منفی باشد و این خوبی را برای من داشت.

در حال حاضر مشغول به چه کاری هستید و در آینده قرار است در چه اثاری حضور داشته باشید؟

الان مشغول بازی در سریال «آرام می گیریم» به کارگردانی روح الله سهرابی هستم و تست لباس فیلم «سد معبر» به کارگردانی محسن قرایی را هم انجام داده ام. فیلمی به نویسندگی سعید روستایی و تهیه کنندگی بهمن کامیار. فکر میکنم فیلم خوبی شود. فیلم مردانه ای است که شخصیت اصلی آن را هم حامد بهداد بازی می کند و من به همراه باران کوثری، آوا شریفی، نادر فلاح، بهرام سرور نژاد و دیگر دوستان نیز در این فیلم به عنوان بازیگرحضور داریم.

در ادامه تصاویر بیشتر را از نگاه «شهاب اسکندرپور» به تماشا بنشینید :

شمیم شهلا

علاقه به سینما و تئاتر را از آموزش بازیگری آغاز و با بازی در یک سینمایی و کار در سه تئاتر ادامه، سپس با نوشتن نقدهای سینمایی خود را معرفی کردم. علاقه ام را به صورت آکادمیک هم ادامه دادم و در حال حاضر دانشجوی ارشد پژوهش هنر هستم. به عنوان خبرنگار سینما و تئاتر فعالیت میکنم و در زمینه ی نقد سینمایی با روزنامه و سایت های سینمایی همکاری میکنم.

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

Most discussed