Tuesday 6 December 2016
کنسرت عماد طالب زاده
کد خبر : 10970
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۵ - ۱۵:۰۰
بازدید

نقد هفته: زاپاس/ به کارگردانی برزو نیک نژاد

جشنواره فیلم فجر در سال گذشته شاهد درخشش فیلم سازان جوان خویش بوده است . فیلم سازانی که با حضور پر رنگ و موفقشان نشان دادند که آینده ای درخشان در انتظار سینمای ایران خواهد بود… در این میان نام برزو نیک نژاد نیز به چشم میخورد و او پس از تجربه ی اول خود در ” نا خواسته ” این بار ماجرای  زاپـــــاس  و […]

جشنواره فیلم فجر در سال گذشته شاهد درخشش فیلم سازان جوان خویش بوده است . فیلم سازانی که با حضور پر رنگ و موفقشان نشان دادند که آینده ای درخشان در انتظار سینمای ایران خواهد بود…

در این میان نام برزو نیک نژاد نیز به چشم میخورد و او پس از تجربه ی اول خود در ” نا خواسته ” این بار ماجرای  زاپـــــاس  و آدم هایش را نه از تهران بلکه از دل شهر کوچکی به نام رامیان روایت می کند.شهری از استان گلستان که به تازگی تیمی در لیگ دست دو فوتبال خواهد داشت.

نکته ابتدایی و جالب در ارتباط با زاپاس انتخاب راوی قصه است.روایت داستان از زبان کودکی که بسیاری از اتفاقات پیرامون خود را با دید کودکانه اش زیر نظر دارد به جذابیت داستان کمک کرده و حتی در نقاطی از قصه با برداشت های جالبش میتواند در پیشبرد فضای کمدی نیز تاثیر گذار باشد.

زاپاس فیلم ساده ایست و در عین حال نیز هم قد سادگیش ادعا می کند.حتی به بیانی می توان گفت زاپاس بی ادعاست ونمیخواهد روایت گر ماجرایی عجیب باشد.و قرار است در طول داستان کم تنش و صمیمیش بیشتر لبخند را بر لبان مخاطبش بنشاند و برای خندادن او نیز درست به هر کاری نمی زند.

فیلم با معرفی شخصیت ها از زبان راوی کوچکش آغاز می شود و بعد از چند دقیقه ای که وقت تلف می کند تا روی غلتک بیفتد، داستانش را از سر می گیرد.نمایش ملودرامی عاشقانه در بستر فضایی کمیک آن هم نه به شکلی افراطی، زاپاس را به فیلمی متعادل تبدیل کرده است.تعادلی که در آن مخاطب نه قرار است تحت تاثیر احساسات عاشقانه فیلم منقلب شود و نه از شوخی های آن قهقهه بزند.

فیلم برای خنداندن مخاطبش به هیچ وجه به لودگی متوسل نمی شود.ترجیح می دهد مخاطبش به جای قهقهه زدن لبخند بزند ولی برای ایجاد کمدی خویش دست به دامان شوخی های جنسی و آبکی نشود.این موضوع وجه تمایز پر رنگ زاپاس با هم ژانر های پر سروصدای امسالش بود که در واقع به امتیاز مثبتی برای فیلم تلقی می شود.سادگی در فضای سازی و طراحی صحنه ی زاپاس نیز تمایز جالبی را ایجاد کرده است.فیلم سعی کرده به جای فضای پر زرق و برق روتین اینگونه فیلم ها با توجه به لوکیشن کار از جذابیت های جغرافیایی استفاده کند.هر چند که این تلاش در تصویر به حد کافی به نتیجه نمی رسد و استفاده ی نمایشی از اقلیم منطقه به قدر کفایت حاصل نمی شود.

جواد عزتی و الناز حبیبی که در تلویزیون تجربه ی مشترک موفقی را پشت سر گذاشته بودند در زاپاس بار دیگر در کنار هم قرار می گیرند.

اصلی ترین مشکل در مواجهه با فیلم قالب آن است.فیلم به شدت تلویزیونی است و به سختی می توان آن را در مدیوم سینما پذیرفت.شیوه ی پیشبرد روایت ، قاب های تصویر و حتی جنس شوخی ها،همه و همه فیلم را به سمت قالب تلویزیونی اش سوق می دهد.بی شک انتخاب مجموعه ی بازیگران فیلم نیز در ایجاد این قالب غیر سینمایی بی تاثیر نبوده است.

امیر جعفری و ریما رامین فر در کنار احمد مهران فر همگی از بازیگران شاخص تلویزیون به شمار می آیند.شبنم مقدمی نیز با باز درخشانش در زاپاس بار دیگر توانایی های خود را به نمایش در آورد و همچنین موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.

در نهایت با در نظر نگرفتن فرم غیر سینمایی اثر میتوان زاپاس را فیلم خوبی تلقی کرد و برزو نیک نژاد با فاصله گرفتن از فضای تلویزیونی کارهایش می تواند در آینده خالق آثار مهم تری در سینمای ایران باشد.

منبع اختصاصی رادیو پارسی

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات