نگاهی بر مجموعه داستان «آخرین غروب های زمین»

نگاهی بر مجموعه داستان «آخرین غروب های زمین»

کتاب آخرین غروب زمین اثر روبرتو بولانیو (۲۰۰۳-۱۹۵۳) نویسنده­ ی آمریکای لاتین (شیلی)، شامل چهارده داستان کوتاه است که در سال ۱۹۹۷به چاپ رسید. در واقع داستان­های این کتاب منتخب از دو مجموعه­ ی دیگر او می­باشد. بولانیو درباره­ ی جهانی می­نویسد که در لحظات بیداری از احساس و درک ما پنهان هستند. اغلب، شخصیت­های اصلی او، نقش­هایِ ناظرانی آگاه از صحنه­ هایِ روایتیِ دمدمی مزاج را بازی می­کنند

به گزارش رسانه هنر رادیو پارسی، آن­ها احساس و درک خود را بر اساس لحظات زودگذری شکل می­دهند که پر از ظهور­یافتن و ناپدید­شدن است. علاقه ­ی نویسنده به مسائل زودگذر، مقصودش را به سمت عالم رویا می­کشاند. صحنه­ هایی با تصاویر واضح و گویا که تا قبل از بیدار شدن رویاپرداز از خواب، ناپدید می­شوند. تصویر پردازی­های رویاگونه ­ی بولانیو از توصیفِ مشاهداتِ آگاهانه، خواننده را مجبور می­کند تا رابطه­ اش با واقعیت و خیال را بازاندیشی کند. با قرار دادن رویا در قالب مکالمات همراه با لحظات بیداری، در واقع چراغ سبزی­ست به سوررئال، و با این کار، او حالت­های تعمل و مشاهدات را به جلوه­ای رویایی واقعی مبدل می­کند.

در داستان­های بولانیو، افراد اسم مشخصی ندارند و بیشتر شخصیت­ها و راوی­های او حرف «A» یا «B» نامگذاری ­می­شوند، نمونه­ای از این قبیل، در مجموعه­ ی آخرین غروب زمین حاضر است،افرادی که در هاله­ ای از ابهام زندگی می­­کنند و همان­طور نیز می­میرند. راوی­هایی که در کابوس­های بی­پایان دسته­ و پنجه نرم می­کنند، عاشقانی که عزیمت می­کنند و می­میرند. افرادی که به سرتاسر کره­ی زمین سفر می­کنند، اما هنگامی که سعی می­کنند به وطن خود بازگردند، از پیدا کردنش عاجزند!

در رادیوپارسی بخوانید: معرفی کتاب گی یودُسه با عنوان «درگلستان سعدی»

بولانیو استاد اغوای ذهن­ است. سبک او مکالمه­ای (محاوره)، اما شاعرانه می­باشد. داستان­هایش به ظرافت تمام پیش می­روند، همچنین بسیار ادبی، که از ساختار پیچیده­ای برخوردارند. او به دنبال ارزش­ها در زندگی روزمره می­گردد. او پای صحنه­هایی را پیش می­کشد که خالی از آن هیجان و تکان­دهندگی قابل وصف هستند، اما آن­ها را با بار معانی و مفهوم قابل توجه پیوند می­زند. مانند همینگوی، او از زبان ساده و قاطعانه برای القای درون­مایه­ های عمیق و مهم بهره می­گیرد، همین­طور، همانند تولستوی به­نظر هدفش تنها ارتباط مستقیم بوده­است، به نحوی که هر خط از روایت، به­صورت طبیعی می­تواند با زبان گفتار ابراز شود. بولانیو بیشتر از انسان­های واقعی به عنوان شخصیت­هایش استفاده می­کند، شخصیت­هایی پر از فکر و انگیزه­های پیچیده. شخصیت­های او همیشه در حال سفر به خارج از کشور هستند، بومی­هایی متعلق به یک منطقه که در مناطق دیگر ولگردی می­کنند! فضای این چهارده داستان در کشورهای اسپانیایی زبان است: مکزیک، شیلی، آرژانتین و اسپانیا.

در رادیوپارسی بخوانید: حال و هوای شهر افتاب ، بیست و نهمین نمایشگاه بین المللی کتاب

یکی از عناصری که در بیشتر داستان­­ها به چشم می­خورد، بی­خوابی­ست. در حقیقت، او از این عنصر، برای ناهمگون و تحریف کردن درکی از واقعیت بهره می­گیرد و خواننده را به خودآگاه آشفته و دگرگون راوی یا شخصیت می­کشاند. بی­خوابی، یکی از سخت­ترین حالات ذهنی­ برای بیان کردن در قالب کلمات است، اما بولانیو از این حیث نیز موفق عمل می­کند. او خواننده را وادار می­کند تا تنش را در وجودش و سوزش را در چشم­هایش حس کند، تا خواننده ببیند که چگونه رنگ­ها و نور با یکد­یگر خون ریزی می­کنند.

آخرین غروب زمین مجموعه­ای از داستان­های بسیار محبوب و گیراست که امروزه خوانندگان بسیاری را در سرتاسر دنیا به سمت خود کشانده­است. در پشت ظاهر ساده و فریب دهنده­ی این داستان­ها، احساس و درک عمیقی­ست که از سال­ها تبعید و خشونت شکل گرفته، و علارغم این سودا، زیبایی خاصی با هر داستان پیوند خورده که لذت خواندن را چند برابر می­کند.

معرفی کتاب جدیدترین بخش رسانه هنر رادیو پارسی است که برای علاقمندان به این بخش راه اندازی شده،لطفا با نظرات خودتون ما را در هر چه بهتر شدن کیفیت مطالب منتشر شده یاری نمایید

تحریریه رادیو پارسی

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید