عاشقانه به سبک سهیل نفیسی

عاشقانه به سبک سهیل نفیسی

پانزدهم مرداد ماه یک‌هزاروسیصدو نودوپنج شبی فراموش نشدنی برای میهمانان سهیل نفیسی در تالار وحدت بود. شبی توام با عشق و عشق وعشق… .

به گزارش رسانه هنر رادیو پارسی ، سهیل نفیسی با «من و تو، درخت و بارونِ» شاملو خیرمقدم گرمی به میهمانان خود گفت و با اجرای بیست‌وچهار قطعه شامل ترانه و اشعار و غزلیاتی از حافظ، احمد شاملو، فریدون مشیری، نیما یوشیج، سهراب سپهری، مهدی اخوان ثالث، محمدرضا شفیعی کدکنی،عبید جوینده و ابراهیم منصفی معروف به “رامی” یکی از پر تعداد ترین کنسرت‌های ممکن را به‌نام خود به ثبت رسانید.

سهیل نفیسی به برتری شعر نسبت بر موسیقی شهره است که به خوبی با دیدن لیست فوق‌الذکر می‌توان این برتری را تأیید نمود.

از عادات نفیسی، استفاده از حجم پایین صوتی است که در کنار صدای بسیار گرم و گوش‌نواز بسیار مورد پسند مخاطبانش می‌باشد.

نفیسی پس از اجرای شعر شاملو، «لحظه دیدار» اخوان ثالث را پیشکش نمود که باعث گرم‌تر شدن هر چه بیشتر احساسات و عواطف حضار شد و در نهایت با غزل “ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار” حضرت حافظ، تیر خلاص را بر قلب حضار نهاد.

بلافاصله پس از اتمام غزل حافظ، حاضرین شروع به بردن نام ترانه‌های محبوب خود کردند که در این میان ترانه‌های پریا، ماهی و رقصم گرفت طرفداران بیشتری داشتند، اما نفیسی که گویا خود را برای به جوشش آوردن هر چه بیشتر احساسات حاضرین کمر همت بسته بود با اجرای “عاشقانه” شاملو، همه را به وجد آورد. پس از اتمام هر قطعه صدای تشویق‌ها از سالن به بیرون رخنه میکرد و هر کسی را کنجکاو به علت این همه عشق و انرژی می‌کرد.

سهیل نفیسی که گویا علاقه وافری به ابراهیم منصفی شهره به «رامی» دارد قطعه پنجم خود را ترانه همه فصلُن را اجرا نمود و آغازی برای اجرا آلبوم مننشر شده در سال‌های هشتادوهشت، یعنی آلبوم «ترانه‌های جنوب» کرد، چرا که پس از آن «شَبُنه» و «غوغای سکوت» را که همگی از آثار رامی هستند منتخب به اجرا نمود.

محمدرضا شفیعی کدکنی با قطعه «ای مهربان‌تر از برگ» و با صدای دلنشین سهیل نفیسی، فضایی لطیف به وحدت بخشید و پس از آن نوبت به “ری را” اثر نیما یوشیج بود که خودنمایی کند.

رامی بار دیگر صدای تشویق‌ حضار را به عرش رساند، آن هم با «به یاد تو از درد جان می‌نویسم» … . واقعا این چنین تشویقی کم‌نظیر بوده و هست.

چه خوبه که شما انقدر خوبی…!!!

نتیجه بیستمین قطعه «رقصم گرفته بود» رامی که سالن را بار دیگر به همهمه وا داشت این جمله و  ابراز علاقه حضار بود و از هر سو کلمات مهرورزانه ای شنیده میشد. شخصی لقب «نقاش عشق» را به نفیسی نسبت داد که واقعا برازنده این هنرمند مردمی می‌باشد.

در ادامه لیست تمامی ترانه‌ها وغزلیات اجرا شده را می‌توان به ترتیب اجرا مشاهده کرد.

پس از غزل بسیار زیبای حافظ یعنی غزل «زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد»، نفیسی از برگزار کننده این کنسرت جناب آقای افشین مسعودی تقدیر و تشکر به جای می‌آورد.

«به کجا چنین شتابان» برای حسن ختام این اجرا کم‌نظیر بسیار مناسب بود اما تشویق حضار نفیسی را به سن بازگرداند تا «با من بمان، ای مهربان» را وعده دهنده آثار جدید سهیل نفیسی کند و طرفداران و مخاطبین خود را هر چه بیشتر و بهتر به وجد بی‌آورد.

 

نویسنده: سامیار خسروی

تحریریه رادیو پارسی

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید