کیارستمی

صمدیان و دبورا یانگ عباس کیارستمی را در ونیز بازآفریدند.

در شب اول جشنواره ونیز مستند «76 دقیقه و 15 ثانیه با عباس کیارستمی ساخته سیف الله صمدیان روی پرده رفت.

به گزارش گروه سینما و تلوزیون رسانه هنر رادیوپارسی نالار دارسنا ونیز در ایتالیا فیلمسازان، منتقدان، ستاره‌های سینما و گردانندگان معتبرترین جشنواره‌های سینمایی سراسر دنیا شاهد مراسم ویژه افتتاحیه این جشنواره با گرامیداشت یاد و خاطره عباس کیارستمی بودند.

منتقد باسابقه «هالیوود ریپورتر» ، دبورا یانگ در این رابطه نوشت «مستند «76 دقیقه و 15 ثانیه با عباس کیارستمی» در ارایه تصویری صمیمی از کارگردان نامدار ایران، بسیار تاثیرگذار و تحسین‌برانگیز عمل کرده است. فیلم عاری از هر گونه مصاحبه و تنها با استفاده از تصاویر منحصربه‌فردی که مراحل مختلف زندگی شخصی و حرفه‌ای کیارستمی را در برمی‌گیرد، هنرمندی با استعدادهای گوناگون و مردی استثنایی را به تصویر می‌کشد که شادمانه زندگی را در آغوش کشید»

او عقیده دارد «کسانی که انتظار دارند با افشاگری‌های روان‌شناسانه به همراه مصاحبه‌هایی با ساختار سنتی روبه‌رو شوند، با تماشای این مستند یا ناامید می‌شوند و یا از حجم اطلاعاتی که این تصاویر به ظاهر درهم‌ریخته و تصادفی از زندگی و کار او (کیارستمی) به دست می‌دهد، به طرزی خوشایند شگفت‌زده می‌شوند.»

این منتقد سینمای جهان در ادامه نقد خود آورده است « فیلمی که در ونیز روی پرده رفته، ظاهرا اولین نسخه متریالی است که در اختیار سازنده‌اش بوده و می‌توان تا سال آینده، منتظر تدوین‌های بعدی فیلم در جشنواره‌های معتبر سینمایی بود ، به رغم شتاب‌زدگی فراوانی که در تدوین متریال موجود به چشم می‌خورد، فیلم بازتاب‌دهنده سادگی و مدرنیسم ذاتی و برجسته خود کیارستمی است – یک نمونه دیگر از تاثیر او بر (جریان) فیلمسازی در ایران »

همچنین در ادامه با دقت خوبی یانگ اضافه می کند «رویکرد آسان‌گیرانه او در برخورد با روابط انسانی در تک‌تک صحنه‌های فیلم هویداست. در یک نقطه از فیلم او را به همراه ژولیت بینوش بازیگر فرانسوی که در «کپی برابر اصل» ایفای نقش کرده، مشغول رانندگی در ایران می‌بینیم و بعد کیارستمی توقف می‌کند تا برایش یکی از روزنامه‌های محلی که عکس بینوش را در صفحه یک خود چاپ کرده، خریداری کند. در لحظه دیگری او را می‌بینیم که ظاهرا به همراه مسعود کیمیایی فیلمساز کهنه‌کار ایرانی مشغول کارگردانی تعدادی سرباز است و همزمان جعفر پناهی مشغول فیلمبرداری از آن دو است و صدالبته که صمدیان هم به نوبه خود پشت دوربین و مشغول فیلم گرفتن از پناهی است »

و در انتهای این نقد یانگ می نویسد «صمدیان در اغلب صحنه‌های فیلم پشت دوربین باقی می‌ماند اما استعدادش در بسیاری از نماهای باشکوه و منحصربه‌فرد فیلم خودنمایی می‌کند.» از نگاه منتقد هالیوود ریپورتر، صمدیان با ثبت «تصاویر امپرسیونیستی، آینه‌ها، سایه‌ها، یخ در حال ذوب شدن، همه و همه حس گذر زمان» را به مخاطب منتقل می‌کند. یانگ نقد خود را با این جمله به پایان می‌برد: در طول فیلم «به ندرت به مرگ اشاره می‌شود، در حالی که اصلا نیازی به این کار نیست.»

امین غلامی

نویسندگی من از کار خبر ، از درد صراحت آغاز شد که حقایق بین ما بیان شود.
ذهن و فکر ، درک و مطالعه از دغدغه های زندگی اجتماعی من است.
گاه با لنز دوربینم،گاه با قلم ...

اضافه کردن نظر

رادیو پارسی در شبکه های اجتماعی

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید