Sunday 4 December 2016
کنسرت عماد طالب زاده
کد خبر : 9485
تاریخ انتشار : شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸:۲۵
بازدید

ایمان یزدی:نباید سرمایه را فدای خودخواهی خود کنیم/ گفتگو با مدیر تولید نمایش متوقف شده «درنگ»

هر از چند گاهی اخباری مبنی بر متوقف شدن اجرای یک نمایش، ساخت یک سریال یا یک فیلم سینمایی به دلیل  برخی مشکلات مالی یا عدم رعایت اخلاق حرفه ای و کاری از جانب عوامل اصلی مثل کارگردان یا تهیه کننده را از طریق روزنامه ها و سایت های خبری می خوانیم و می شنویم. هیچ وقت هم دلیل اصلی این مشکلات پیدا نمی شود […]

هر از چند گاهی اخباری مبنی بر متوقف شدن اجرای یک نمایش، ساخت یک سریال یا یک فیلم سینمایی به دلیل  برخی مشکلات مالی یا عدم رعایت اخلاق حرفه ای و کاری از جانب عوامل اصلی مثل کارگردان یا تهیه کننده را از طریق روزنامه ها و سایت های خبری می خوانیم و می شنویم. هیچ وقت هم دلیل اصلی این مشکلات پیدا نمی شود ،که چرا برخی وجدان کاری را فراموش می کنند و در نیمه راه همه چیز را رها می کنند. این بار هم قصه ی جدیدی پیش آمده است، که مربوط می شود به نمایش «درنگ» به نویسندگی و کارگردانی آرش پور محک. نمایشی که اجرای خود را از ۱۶خرداد آغاز و در ۲۵خرداد به پایان رساند. این نمایش به دلیل پاره ای از مشکلات به درخواست تهیه کننده متوقف شد. در مورد ماجراها و حواشی پیش آمده  این نمایش با «ایمان یزدی» که به عنوان مدیر تولید این تئاتر را همراهی می کرد، گفتگویی کوتاهی انجام داده ام که در ادامه خواننده آن خواهید بود.

به عنوان اولین سوال در مورد متوقف شدن نمایش درنگ کمی توضیح دهید. اخبار جسته و گریخته ی زیادی را در طی این چند روز در مورد این اتفاق خوانده و شنیده ایم. اما حالا که مدتی گذشته است، کمی بیشتر در مورد این ماجرا شفاف سازی کنید.

بنده به عنوان مدیر تولید به درخواست تهیه کننده و پس از بسته شدن قرارداد سالن و آقای پور محک به عنوان کارگردان به این پروژه پیوستم. از همان ابتدا هم پس از بررسی همه جوانب اثر و بر اساس تجربیاتم به جناب آقای خدامی به عنوان تهیه کننده هشدارهای لازم را دادم ولی بواسطه دوستی که در تیم وجود داشت آقای خدامی فرمودند که پروژه را ادامه بدهیم ولی از همان ابتدا هم کاملا واضح بود بواسطه هزینه های بالای پروژه اتفاق خوشایندی در انتظار پروژه نباشد. پس از شروع اجرا تعداد بسیار بسیار پایین تماشاچی با توجه به هزینه های معقولی که برای تبلیغات این پروژه انجام شده بود نشان از اتفاقی غیر معمول داشت که پس از ۳اجرا تعداد تماشاچی ما به عدد صفررسید. با توجه به هزینه ی تقریبا یک میلیون تومانی این اثر برای هر یک اجرا پس از تمام این اتفاقات تهیه کننده برای جلوگیری از ضرر و زیان هرچه بیشتر تصمیم به تعطیلی اجرا گرفتند.

وقتی به این ماجرا نگاه می کنیم، به عنوان یک مخاطب کنجکاو می توانم بگویم شاید این نمایش تماشاگر نداشته است و تهیه کننده و سازندگان این نمایش به ناچار مجبور به تعطیل کردن آن شده اند. دوست دارم پاسخ شما را نسبت به این نگاه بدانم، آیا به ما حق نمی دهید که اینگونه تصور کنیم؟

قطعا هر هنری بدون مخاطب معنی خود را از دست می دهد. یک نقاش یا کارگردان یا مجسمه ساز یا هر هنرمندی در هر عرصه ای باید اثر خود را پیش چشم مخاطب قرار داده و مورد قضاوت قرار بگیرد. همانطور که عرض کردم فارغ از موضوع قرارداد عوامل اجرایی جهت پرداخت دستمزد، این اجرا روزانه هزینه ی زیادی برای اجرا در بر داشت که وقتی تماشاگری برای اجرا حضور نداشت، پس این هزینه برای صندلیهای خالی سالن بی معنی جلوه می کند. تا شروع اجرای این نمایش مبلغ ۳۰ میلیون تومان طبق فاکتورها و قراردادهای موجود هزینه شده بود و اگر قرار بر ادامه اجرا می بود با احتساب هزینه ی حدودا یک میلیون تومانی برای هر اجرا مبلغ ۲۰ میلیون تومان دیگر باید برای این اجرا هزینه میشد در صورتی که بازگشت مالی این اجرا برای تهیه کننده عددی تقریبا معادل صفر بود.

هر از چندگاهی اتقاقاتی از این قبیل می افتد. بازیگری که به ناگاه دیگر سر تمرین های تئاتر نمی رود، تهیه کننده ی که باعث تعطیل شدن یک سریال می شود و حالا هم کارگردانی که اخلاق حرفه ای را رعایت نکرده است. به عنوان مدیر تولید این نمایش و به عنوان کسی که سابقه ی زیادی در این حرفه دارد، نظرتان در مورد این چنین اتفاقات چیست؟چرا یک عده اخلاق حرفه ای را رعایت نمی کنند؟

اخلاق حرفه ای واژه ای است که ابتدا باید به تعریف واحدی از آن برسیم. اخلاق حرفه ای زمانی معنی پیدا میکند که ما بپذیریم به عنوان عوامل یک پروژه باید اتفاقی رقم بزنیم که همسو با اهداف تهیه کننده یا سرمایه گذار باشد نه اینکه با سرمایه ی دیگری به اهداف بلند پروازانه و رویایی خود دست پیدا کنیم و بازگشت سرمایه را فدای خودخواهی خود کنیم. کارگردان این اثر اولین کسی است که قرارداد بسته و با عددی غیر معمول و کلیه قرارداد خود را نیز پیش از آغاز اجرا دریافت کرده ( تمام مستندات و مدارک موجود است ) در صورتی که این اتفاق غیر متعارف است در عین حال این کارگردان اصلا بر اساس رزومه و کار خود به این اجرا و سالن دست نیافته، بلکه آنهم بواسطه تهیه کننده و پیگیریهای او بوده که این سالن را در اختیار ایشان قرار داده اند.  با توجه به همه ی توضیحاتی که ارایه دادم طبیعی است که ایشان بدون توجه به سرمایه و وقت و انرژی که برای این کار صرف شده برایش تفاوتی داشته باشد که تماشاچی داشته باشد یا نه یا اصلا اثری در خور ارایه کند بلکه به غایت هدف خود که ایجاد رزومه کارگردانی آنهم در یکی از معتبرترین سالنهای ایران است رسیده است. اینجا من فقط یک سوال از آقای پور محک دارم : با توجه به برآورد ۵۰میلیون تومانی که برای این نمایش انجام شده آیا ایشان حاضر بود خودش به عنوان تهیه کننده در اثرش حضور داشته باشد؟؟؟؟؟؟ و دیگر حضور یا عدم حضور تماشاگر برایش به شکل کنونی بی معنی می نمود؟؟؟؟؟

شما نماینده یک گروه تئاتری یا بهتر بگویم صنف تئاتر هستید و ماهم نماینده ی از رسانه ها و خبرنگاران، چکار می توانیم بکنیم که دیگر چنین فضاها را تجربه نکنیم، چطور می شود این دیدگاه را کمی تغییر داد که گاهی بیشتر از پول و دستمزد، وجدان کاری اهمیت و ارزش پیدا کند؟

در حوزه تیاتر و رسانه غیر از این نیست. قطعا اگر به فکر درآمدهای آنچنانی می بودیم اصلا مسیر را اشتباه آمده ایم. بنده کاملا قائل به تجارت فرهنگی و کسب درآمد در این فضا هستم. اما نه به شکلی که از عدم اطلاع و بی تجربگی دوستانی که مایل به سرمایه گذاری در حوزه فرهنگ و هنر هستند استفاده کنیم ،برای رسیدن به اهداف و خودخواهیها و درآمدهای شخصی. هدف حوزه فرهنگ و هنر نقد است. نقد اجتماعی، سیاسی و شرایط گذشته و حال. عملا در چند سال اخیر که بحث خصوصی سازی در همه حوزه ها و تیاتر بالاخص مطرح شده شاهد اتفاقات بیشتری از بی اخلاقیها هستیم. هنرمند با تولید و ارائه اثرش باید به درآمد برسد که آنهم کاملا وابسته به دیدگاه مخاطب نسبت به اثر و قضاوت آن اثر است. اثر هنری خوب قطعا مخاطب خود را میابد. ما در حال حاضر برعکس عمل می کنیم اول به درآمد هنری می رسیم بعد از آن اثر را ارایه می دهیم، اگر هم مخاطب نداشتیم از کج فهمی مخاطب است که اثر ما را درک نکرده است. این آفت این روزهای حوزه فرهنگ و هنر ماست.

شنیدن و دیدن این سری کارها و رعایت نشدن برخی مسائل در فضای کار هنری باعث شده است خیلی از کارگردانان یا کار نکنند یا کارهای سابق خودشان را مجددا تکرار کنند. طبعا به این دلیل خیلی از تهیه کنندگان و مدیران تولید هم به سراغ کسانی می روند که امتحان خودشان را پس داده باشند. ایا به وجود آمدن چنین فضاهایی که گاه باعث می شود به کسی اعتماد نکرد، منجر به خدشه وارد شدن به ذهنیت کسانی نمی شود که تازه می خواهند این فضا را تجربه کنند و خودشان را معرفی کنند؟

قطعا هنرمندی که معتقد به اثرش باشد راه خود را پیدا خواهد کرد. این اتفاق مطمئنا باعث نخواهد شد بنده یا آقای خدامی دیگر با جوانان این عرصه همکاری نکنیم. جایی که بحث درآمد پیش می آید من هم ترجیح می دهم با کسانی که امتحان پس داده اند همکاری کنم. ولی جایی که انرژی و تجربه گرایی تازه نفسان این عرصه وجود داشته باشد بحث درآمد مطرح نمی شود و شخصا از هیچ تلاشی برای به ثمر رسیدن این آثار پویا و خلاق و پر انرژی فروگذار نخواهم کرد همانطور که پیش از این نیز چنین بوده و در رزومه بنده با افتخار، هم نام بزرگان عرصه تیاتر به چشم می خورد و هم تعداد زیادی نام ناآشنا که در سالهای آینده قطعا تشکیل دهنده بدنه تیاتر خواهند بود.

شما به عنوان مدیر تولید وقتی با تعطیل شدن نمایش درنگ روبرو شدید می توانید چکار کنید؟ آیا شما و تهیه کننده امکان شکایت به وزارت ارشاد یا اداره تئاتر دارید یا فقط می توانید ماجرا را رسانه ی کنید؟

در مورد کلیت پروژه عملا کاری از دست هیچ کس بر نخواهد آمد. اجرا با تصمیم تهیه کننده متوقف شده است. قرارداد همگی دوستان فعال در این اثر معقول و منطقی و بر اساس تجربیات و رزومه اشان بوده، تنها مورد قابل بحث قرارداد و صحبتهای آقای پور محک در مورد تیم تهیه این اثر است که در حال پیگیری از مراجع ذیصلاح هستیم.

و سوال آخر اینکه تکلیف نمایش درنگ چه می شود؟ امکان دارد مجددا به روی صحنه برود و اجرا شود؟ 

صاحب هر اثری کارگردان آن است. با این تیم تهیه قطعا تصمیمی برای اجرای مجدد این اثر نداریم ولی آقای پور محک به عنوان صاحب اثر مختار هستند این اثر را به معرض نمایش درآورند.

(لازم به ذکر  است که ایمان یزدی مدیر تولید نمایش «درنگ» اسنادی از فروش و کپی قرارداد کارگردان این نمایش را برای ما ارسال کردند تا شبهه ی در صحبت هایشان به وجود نیاید و ارش پور محک کارگردان نمایش «درنگ» بر اساس مستندات در مقابل این اتفاقات پاسخ بدهند و رسانه رادیو پارسی به عنوان یک رسانه بی طرف آماده انتشار دفاعیه از سوی کارگردان این نمایش می باشد .)

 

 

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات