Saturday 3 December 2016
کنسرت عماد طالب زاده
کد خبر : 11449
تاریخ انتشار : شنبه ۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۵:۰۰
بازدید

افشین هاشمی: راهی جز پذیرش اصلاحیه ها نداریم/ گفتگو با افشین هاشمی بازیگر نمایش سه خواهر و دیگران

افشین هاشمی از آن دسته بازیگرانی است که تجربه ی همکاری با کارگردانانی را هم در عرصه تئاتر هم در عرصه تصویر داشته است که جزوه بهترین های سینما و تئاتر محسوب می شوند. اوبا مازیار میری، اصغر فرهادی، بهرام توکلی، رضا میرکریمی، محسن عبدالوهاب، بهرام بیضایی، حمید امجد، محمد رحمانیان و …. به عنوان بازیگر همکاری کرده است. چند سالی می شود که افشین […]

افشین هاشمی از آن دسته بازیگرانی است که تجربه ی همکاری با کارگردانانی را هم در عرصه تئاتر هم در عرصه تصویر داشته است که جزوه بهترین های سینما و تئاتر محسوب می شوند. اوبا مازیار میری، اصغر فرهادی، بهرام توکلی، رضا میرکریمی، محسن عبدالوهاب، بهرام بیضایی، حمید امجد، محمد رحمانیان و …. به عنوان بازیگر همکاری کرده است. چند سالی می شود که افشین هاشمی را در علاوه بر بازیگر بودن در قامت کارگردان هم می شناسیم. در سال ۹۱سینمایی «خسته نباشید» را همراه با محسن قرایی کارگردانی کرد و برای جشنواره سال گذشته فیلم «گذر موقت» را ساخت که البته اکران نشد و فیلم دچار ممیزی ها و اصلاحیه هایی هم شد. افشین هاشمی می نویسد، تدریس بازیگری می کند، نوازنده کمانچه است. با نگاهی به کارنامه هنری او می توان به جرات گفت یکی از بازیگران سینما و تئاتر ایران محسوب می شود که همه ی فنون و اصول بازیگری را بلد است.

به گزارش رسانه هنر رادیو پارسی ، او این روزها مشغول بازی در نمایش «سه خواهر و دیگران» به کارگردانی حمید امجد است. به بهانه ی بازی در این نمایش و همچین کارگردانی فیلم گذر موقت با «افشین هاشمی» به گفتگو نشسته ام که در ادامه خواننده آن خواهید بود.

بازیگر باید کسی باشد که امکان قرار گرفتن در این جهان را داشته باشد،یعنی کسی بتواند هم در سینمای سوپر ناسیونالیستی حضور داشته باشد هم در سینمای کاملا خیال گرا و متفاوت که هیچ ربطی به واقعیت ندارد

شما از آن دسته بازیگرانی هستید که تجربه همکاری با بهرام بیضایی، محمد رحمانیان و حمید امجد را داشتید. سه کارگردانی که هر بازیگری مایل است حتی برای یکبار در آثارشان حضور داشته باشد. به عنوان کسی که با این سه کارگردان کار کرده اید می توانید به چه ویژگی یا تفاوتی میان این سه با دیگر کارگردانان اشاره کنید؟

ببینید اصلا بحث تفاوت ویژگی یا برتری میان این سه نفر با دیگر کارگردانان نیست. هر کارگردانی در خلق اثرش روش و شیوه ی را در برمیگیرد. برخی از کارگردانان به جزییات توجه می کنند. بنابراین در جهان این چنینی جزییات اهمیت پیدا می کند و تصویر باید همان مینیاتوری باشد که در ذهن طراحی کرده اند. این کارگردانان کسانی هستند که سعی می کنند آن اثر را در نزدیکترین شکل به تخیلی که در نظر داشته اند تولید کنند و به روی صحنه ببرند و اگر فیلم است جلوی دوربین ببرند و شکل دیگری از کارگردانان هستند که از اتفاقات لحظه ی استقبال می کنند و برایشان ویژگی در زندگی وجود دارد که لذت بخش است و در محصولشان درخشان خواهد بود. بازیگر اما باید کسی باشد که امکان قرار گرفتن در این جهان را داشته باشد، یعنی کسی بتواند هم در سینمای سوپر ناسیونالیستی حضور داشته باشد هم در سینمای کاملا خیال گرا و متفاوت که هیچ ربطی به واقعیت ندارد. برای همین با این ها که کار می کنید شکلی از جهان را به عنوان بازیگر از تو می خواهند که بدست آوردن آن به عنوان یک بازیگر سخت نه به معنای دست نیافتنی اما به معنای زمان بردن، تمرین کردن و خیال کردن راجع به نقش ها و همه ی این ها است و در جنس دیگری از کارگردانان که من بیشتر با آنها کارکرده ام به زندگی روزمره و واقعیت بیشتر وام دارند و باز برای بازیگر تمرین در شکلی دیگر اتفاق می افتد. به هر حال به نظرم همه ی این اشکال اگر راجع به آن ابتدا خود کارگردان و خالق اثر و پس از آن خالق بخش اجرای اش در بازیگر شکل بگیرد ،بلا استثنا سختی های خودش را دارد.

حال با این توضیحات خود شما به عنوان کارگردان علاقمند به کدام از این شیوه ها و اشکال کارگردانی هستید؟

من اول به جهان متن توجه می کنم و جهان متن راه پیشنهادی اش را به من میدهد. من نمایشی کارکرده ام که کاملا موزیکال و برگرفته از نمایش های ایرانی بوده است ابتدا آن متن به ما جهان را یادوری می کند که ما باید به عنوان کارگردان بخواهیم به آن وفادارباشیم یا آن جهان در اجرا خودش رانشان خواهد داد.

در مورد نمایش «سه خواهر و دیگران» کمی صحبت کنیم. دلیل انتخاب این کار و این نقش برای شما چه بود؟ بجز غیبت چند ساله ی اقای امجد از تئاتر آیا فکر می کنید با این نقش می توانید حرفی تازه به مخاطب بزنید؟

برای بعضی از آدم ها این تقسیم بندی ها وجود ندارد. یعنی اینکه دلیل انتخاب این نقش برای من این باشد که می خواهم حرفی تازه بزنم.اگر حرف تازه ی هم نمیزدم بازی میکردم. یا اینکه آیا من با این دلیل که چون اقای امجد چند سال کارنکرده اند کار را قبول کرده ام ،اگر پارسال هم ایشان کارمیکردند من باز امسال هم این نمایش را بازی میکردم. آنچه که اسم اش فنون است وبه اشتباه باند نامیده می شود یعنی همین. اینکه با آدم هایی زبان مشترک و دنیای مشترک داشته باشید و این وجوه مشترک آنقدر زیاد باشد و لذت بخش که علاقمندی من بازیگر را بر می انگیزد. خیلی معیار تصمیم گیری با این تعاریف که درست هم هستند ممکن است جور درنیاید. برای من در شرایط فعلی این است.

 

نشست خبری نمایش سه خواهر و دیگران۰۰۰۱۵

در رادیو پارسی بخوانید: نشست خبری نمایش سه خواهر و دیگران 

مایل هستید با چه کارگردانی کارکنید و منتظر پیشنهاد بازی از طرف چه کارگردانی هستید؟

این آرزوی ۱۰سال پیش من است. الان اینطوری به ماجرا نگاه نمی کنم. شاید ۱۰سال پیش وقتی کارگردانی بازی من را می دید و خیلی هم تعریف میکرد، برای من هیجان انگیز بود و فکر میکردم حتما در کار بعدی آن کارگردان خواهم بود که البته نبودم ولی فیلم ها یا تئاترهایی بودند که می توانستم در آن باشم و با خود می گفتم چرا نیستم. این سوال ها، دلمشغولی ها، ناکامی ها مربوط به چند سال گذشته است و از این ها گذر کرده ام، چرا که اگرگذر نمیکردم زنده نمی ماندم. آنچه که علاقمندان به بازیگری خیلی به آن واقف نیستند این است که بخش ناکامی هایش را نمی بینند فقط بخش فرش قرمز، لبخندها و عکس ها و لباس های زیبا را می بینند و متوجه نیستند یک نفر از خیل کسانی که بازیگری می کند یا علاقمند به بازیگری است این لبخند را دارد و هزاران نفری که آرزوهایی دارند و به نتیجه نرسیده اند. گاهی به دلیل بد اقبال بودن، خوب نبودن یا شرایط بد جامعه آن فرد  از بین می رود و مردم این ها را نمی بینند و من از خیلی سال پیش این ها رد کرده ام و اگر گاهی هم به ذهنم این آرزوها خطور می کند از آن می گذرم چون چیزی است که نمی توانم راجع به آن کاری کنم. شرایط کلی است که باید دست به دست هم دهد تا اتفاقی بیفتد. همان طوری که حضور من در این سال ها محصول این اتفاقات است و به آنچه که اتفاق می افتد فکر میکنم که آیا این کار را می توانم انجام دهم یا نه و اگر می توانم باید به بهترین شکل که در توانم است آن را انجام دهم.

آخرین حضور شما در تلویزیون مربوط می شود به سریال «گاو صندوق» به کارگردانی مازیار میری، دیگر بعد از آن شما در سریالی بازی نکردید؟

چرا در یک سریال دیگر هم بازی کردم که اصلا علاقه ی به یاداوری آن ندارم.

چرا پس دیگر سریال بازی نمی کنید؟

پیشنهاد نداشته ام اگر پیشنهاد خوبی به من داده شود حتما بازی خواهم کرد.

برای پذیرفتن یک نقش چه چیزی در انتخاب شما الویت دارد؟

جواب این سوال خیلی کلی است ولی کیفیت آنچه که روی کاغذ است در ابتدا برایم مهم است و تعیین کننده. اما این ها هم ثابت نیستند و ممکن است روز به روز تغییر کنند. در شرایطی ممکن است کاری انتخاب کنم که لزوما آن کیفیت را ندارد ولی به دلایلی آن را انتخاب کرده ام. این هم از آن چیزهایی است که آدم خیلی آرزومند است و نه واقعی. آرزویم این است که کیفیت کار بالا باشد.

از فیلم گذر موقت چه خبر؟

منتظر اکرانش هستم. گفتند اواخر تابستان و اوایل مهر اکران خواهد شد.

قرار بود فیلم دچار ممیزی ها و اصلاحیه هایی بشود آیا آنها را اعمال کردید؟

مگر جز اعمال آنها چاره و راهی هم دارم.

در رادیو پارسی بخوانید: 

گفتگو با بهنوش بختیاری بازیگر نمایش سه خواهر و دیگران

با انجام این ممیزی ها تغییری در داستان ایجاد نمی شود؟ بخشی از فیلم حذف نمی شود؟

نه اصلا. خیلی وقت ها غیض در شکل بزرگ اش و ناراحتی در شکل کوچک تر اش نسبت به آنجه که لغت اصلاحی را برای آن اختراع کردند به وجود می آید. خیلی وقت ها این ها اصلاح نیست. اصلاح یعنی بهتر کردن اما لزوما این نیست. آنچه که ناراحتی را ایجاد می کند این است که آنچه فکر کرده اند اصلاح است به نظر من کارگردان اصلاح نیست و گرنه راجع به فیلم من به این معنی نیست که فیلم بهم ریخته است. یک حایی یک شوخی از بین رفت، یک جایی یک جمله بندی زیبایی از بین رفت. این ها همه ادای این است که ما خیلی اخلاق گرا هستیم در حالی که جامعه اخلاق گرا نیست. خیلی از جاهای جامعه پر از بی اخلاقی است و اتفاقا در اثر هنری نشان دادن بی اخلاقی به معنای بی اخلاقی نیست. این همانی است که سال ها پیش ارسطو با اصطلاح کاتارسیس در مورد آن حرف زده است. یعنی ما با نشان دادن یک اتفاق تراژیک و ایجاد همذات پنداری در مخاطب باعث ایجاد یک تزکیه و پالایش روح و نفس شویم. ما گناه را نشان می دهیم تا مخاطب بتواند از آن گناه عبور کند. گاهی با تخیل و گاهی با دیدن نتیجه آن گناه. ولی خب یک نگاه پاستوریزه به معنای بی خاصیت بودن دارد جلوی این کار را می گیرد، جلوی اتفاق های بهتر را می گیرد. جلوی اینکه پزشک و جراح یک دمل چرکی را بشکافد تا جسم سالم شود را می گیرد و ما راهی جز پذیرش این اصلاحیه ها نداریم و ناراحتی این است که راهی جز پذیرش نیست و گرنه اگر امکان این وجود داشت که نظریه های اصلاحی داده شود به عنوان پیشنهاد و ما بین آنها انتخاب می کردیم این خیلی خوب بود. چی بهتر از این اینکه آدم از مشورت یک جمع متخصص اخلاق را یا مدافع اخلاق جامعه بهرمند شود ولی وقتی موظف و مجبور به اعمال آن نظرات هستیم، خوشایند نیست.

گفتگو با افشین هاشمی

گفتگو با افشین هاشمی

 

منبع: اختصاصی رادیو پارسی

نویسنده: شمیم شهلا

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : 0 در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات